Ibinahagi ni Presidente Donald Trump nang pribado sa mga nakatatandang opisyal na matatapos niya ang digmaang U.S.-Iran nang hindi kinakailangang makakuha ng kasunduan sa nuklear kung ganap na bubuksan ng Tehran ang Kipot ng Hormuz, ayon sa ulat ng The Wall Street Journal noong Agosto 9, na sinipi ang mga opisyal ng U.S.
Ang ulat ay lumabas habang itinataas ng Iran ang presyo para sa muling pagbubukas ng daanan ng tubig, iniaayon ang kabayaran, pag-alis ng parusa, at mas malawak na kahilingan sa seguridad sa anumang matatag na kaayusan.
Hindi pa pampublikong kinukumpirma ng White House na binago ni Trump ang kanyang layunin sa nuklear. Ang pinakahuling inilathalang pahayag nito sa Iran, mula Hulyo 28, ay paulit-ulit na sinabi na hindi makakakuha ang Iran ng sandatang nuklear at sinabing available pa rin ang mga opsyon ng militar kung mabibigo ang diplomasya. Ang iniulat na kagustuhang "lumayo nang walang kasunduan sa nuklear" samakatuwid ay nananatiling isang pribadong pagsasaalang-alang sa patakaran, hindi isang inihayag na pagbabago sa estratehiya ng U.S.
Iniulat ng The Journal na humihingi ang Iran ng bilyun-bilyong dolyar sa mga bayad mula sa U.S., ang pag-alis ng mga puwersa ng Amerika mula sa rehiyon, at isang pagwawakas sa pagharang ng hukbong-dagat ng U.S. Hiwalay na iniulat ng Reuters na hinihingi ni Foreign Minister Abbas Araqchi ang kabayaran para sa mga pag-atake ng U.S., habang si Mohammad Baqer Zolqadr, kalihim ng pinakamataas na lupon ng seguridad ng Iran, ay nanawagan para sa pag-alis ng parusa, pinalayang ari-arian ng Iran, at isang pagwawakas sa presyon ng militar ng U.S. sa Iran at sa mga kaalyado nito sa rehiyon.
Hiwalay din ng Tehran ang pag-uusap nito sa Oman mula sa mas malawak na kasunduan sa Washington. Sinabi ni Araqchi na ang isang kasunduan sa Iran-Oman na naglalarawan ng mga bagong ruta ng pagpapadala ay nasa "huling yugto," ngunit sinabi niya na hindi magbubukas muli ang daanan ng tubig dahil lamang sa nakumpleto na ang teknikal na kaayusan na iyon. Idinagdag niya na ang Iran at ang U.S. ay wala sa direktang pag-uusap, bagaman ang mga mensahe ay nagpapatuloy sa pamamagitan ng mga tagapamagitan.
Sinabi ng isang opisyal ng U.S. sa Reuters na aalisin ng Washington ang pagharang nito sa mga pantalan ng Iran kapag nagpatuloy ang komersyal na pagpapadala nang walang balakid. Lumilikha ito ng problema sa pagkakasunod-sunod: Gusto ng Washington na maibalik ang pagpapadala bago alisin ang pagharang, habang sinasabi ng Iran na mas malawak na konsesyon mula sa U.S. ang dapat mauna.
Ang iminungkahing kaayusan ay nananatili ding sensitibo sa pulitika dahil iniulat ng Reuters na ang isang bersyon ay maaaring magbigay sa Tehran ng papel sa pagkontrol sa mga barkong pumapasok sa Gulpo. Paulit-ulit na tinutulan ng mga opisyal ng U.S. ang kontrol ng Iran sa Hormuz at ang sapilitang bayad sa toll, na nag-iiwan ng isa pang hindi nalutas na isyu kahit na napagkasunduan ang teknikal na mga ruta ng pagpapadala.
Ang pinakamalakas na dahilan upang maingat na suriin ang pinakabagong ulat ay ang agwat sa pagitan ng mga pribadong komento ni Trump at ang kanyang pampublikong posisyon. Sa isang pahayag ng White House noong Hulyo 28, nanindigan si Trump na hindi makakakuha ang Iran ng sandatang nuklear at nagbabala na maaaring umatake ang mga puwersa ng U.S. sa karagdagang mga site kung mabibigo ang diplomasya. Hindi naglabas ang administrasyon ng pampublikong pahayag na binabawi ang posisyong iyon.
Gayunpaman, iniulat ng The Journal na pribadong sinabi ni Trump sa mga opisyal na maaaring hindi na muling maitayo ng Tehran ang programang nuklear nito sa panahon ng kanyang pagkapangulo matapos masira ng naunang mga welga ng U.S. ang pangunahing pasilidad. Ayon sa ulat, naniniwala siya na matutukoy ng paniktik ng U.S. ang panibagong trabaho at na ang banta ng higit pang aksyong militar ay maaaring humadlang sa muling pagtatayo. Ang mga paghuhusgang iyon ay hindi isang napagkasunduang kasunduan sa nuklear.
Sinabi ng isang opisyal ng White House sa The Journal na itinuturing ng administrasyon na nakumpleto na ang mga layunin ng militar nito at ngayon ay nakatuon sa pagpapanumbalik ng daloy ng enerhiya sa Kipot ng Hormuz, habang pinapanatili ang mga opsyon ng militar kung aatakehin ng Iran ang pagpapadala. Ito ang magiging panandaliang pagsubok para sa de-eskalasyon ang muling pagbubukas ng Hormuz kahit na hindi pa nalulutas ang alitan sa nuklear.
Ang domestikong pulitika ay nagdaragdag ng presyon. Iniulat ng The Journal na handa si Trump na maghintay sa pinakabagong kahirapan sa negosasyon hangga't nananatiling makontrol ang presyo ng gasolina. Inilagay nito ang pambansang average ng U.S. sa $4.02 bawat galon noong Sabado, kumpara sa $3.16 isang taon bago, na may midterm na halalan na mas mababa sa tatlong buwan na lang.
Nananatili ang pokus ng mga merkado sa kung magiging normal ang pagpapadala. Iniulat ng Reuters na karamihan sa mga pamilihan ng stock sa Gulpo ay nagtapos noong Linggo nang mahina habang naghihintay ang mga mamumuhunan ng kalinawan sa kaayusan ng Oman-Iran. Ang Brent krudo ay nagtapos noong Biyernes sa $83.55 bawat bariles, tumaas ng $1.06, o 1.3%.
Ang Bitcoin ay nakikipagkalakalan malapit sa $65,184 noong Linggo. Walang ebidensya na ang ulat ng The Journal lamang ang nagdulot ng paggalaw, lalo na dahil sarado ang mga merkado ng U.S. Gayunpaman, paulit-ulit na nagpapalitaw ang labanan ng damdamin ng panganib sa crypto sa pamamagitan ng presyo ng langis, mga inaasahan sa implasyon, at mas malawak na panganib sa geopolitical.
Tulad ng iniulat ng crypto.news noong Hulyo 31, bumagsak ang Bitcoin sa ibaba ng $64,000 habang ang muling paglaban ng Iran ay nagpataas ng langis at muling bumuhay ng pangamba sa pagkagambala sa enerhiya. Kalaunan ay bumalik ang Bitcoin sa itaas ng $64,000 habang bumuti ang mga inaasahan para sa isang kasunduan sa Hormuz. Ang mga episode na iyon ay nakakatulong ipaliwanag kung bakit patuloy na sinusubaybayan ng mga mangangalakal ng crypto ang mga negosasyon kahit na ang dahilan ay nasa labas ng mga merkado ng digital asset.
Ang Kipot ay humawak ng humigit-kumulang sangkapat ng pandaigdigang padala ng langis at liquefied natural gas bago ang kasalukuyang pagkagambala, ayon sa Reuters. Ang isang matatag na muling pagbubukas ay maaaring makakaapekto sa presyo ng enerhiya, gastos sa transportasyon, at mga inaasahan sa implasyon, bagaman ang tugon ng merkado ay depende sa mga termino at kung magiging normal ang pagpapadala sa praktika.
Ang susunod na mapapatunayang hakbang ay isang kasunduan sa pagpapadala ng Iran-Oman. Sinasabi ni Araqchi na malapit na ang kasunduan, ngunit walang huling teksto na nailathala at sinasabi ng Tehran na hindi ito sapat para sa muling pagbubukas ng kipot. Sinasabi ng Washington na maaaring alisin ang pagharang nito kapag malayang nagpatuloy ang komersyal na pagpapadala.
Ang mas malawak na kahilingan ay nananatiling mas mahirap lutasin. Humihingi ang Iran ng kabayaran, pag-alis ng parusa, pag-access sa nakabinbing ari-arian, at mga konsesyon sa seguridad. Tulad ng naunang iniulat, ang pag-access sa nakabinbing ari-arian ng Iran ay lumabas sa naunang mga negosasyon bilang isang potensyal na punto ng negosasyon, bagaman walang kasalukuyang kasunduan sa isyung iyon na inihayag.
Samantala, hindi pa pampublikong sumasang-ayon ang U.S. sa pinakabagong termino ng Tehran, habang hindi kinukumpirma ng White House ang ulat ng The Journal na tatanggapin ni Trump ang pagtatapos ng digmaan nang walang kasunduan sa nuklear. Patuloy din na sinasabi ng Iran na walang direktang pag-uusap sa U.S.-Iran sa kasalukuyan.
Sa ngayon, ang muling pagbubukas ng Hormuz ay lumilitaw na ang pinakanakikitang paraan palabas na available sa Washington. Kung ito ay magiging batayan para sa pagtatapos ng labanan ay depende sa mga nailathalang termino, aktwal na pag-access sa pagpapadala, at kung ang magkabilang panig ay maaaring magkasunod-sunod na konsesyon nang hindi nagpapalitaw ng isa pang paglala ng militar.
BTC