Sinabi ni Katana CEO Matt Fisher na ang isang dollar stablecoin na planado ng 21 institusyong pinansyal para sa unang kalahati ng 2027 ay maaaring makabuo ng ani (yield) sa pamamagitan ng mga independiyenteng protocol ng DeFi, bagaman ang mga may-ari ay sasailalim sa mga panganib na hindi sakop ng mga nagpapalabas na bangko nito.
Sinabi ni Katana CEO Matt Fisher sa crypto.news na ang paghihigpit ng GENIUS Act ay nalalapat sa mga pinahihintulutang nagpapalabas ng stablecoin, hindi kinakailangang sa kung paano ginagamit ng mga may-ari ang mga token pagkatapos nilang matanggap ang mga ito, bagaman inilarawan niya ang kanyang posisyon bilang isang pananaw sa istruktura ng merkado sa halip na payong legal.
"Pinipigilan ng GENIUS Act ang nagpapalabas na magbayad ng ani; hindi nito pinipigilan ang may-ari na gamitin ang dolyar sa isang lugar na hindi kontrolado ng nagpapalabas. Kapag ang isang compliant stablecoin ay umalis sa nagpapalabas at pumasok sa isang independiyenteng protocol, ang ani ay maaaring magmula sa tunay na aktibidad pang-ekonomiya."
Ang mga pahayag ni Fisher ay sumusunod sa isang pangako noong Setyembre 1 ng Bank of America, Citi, Goldman Sachs, UBS at 17 iba pang institusyong pinansyal upang magtatag ng isang bagong kumpanya ng stablecoin sa ikalawang kalahati ng 2026, napapailalim sa mga kondisyon ng pagsasara.
Tulad ng detalyado sa isang kamakailang 21-firm na plano ng stablecoin, ang hindi pinangalanang venture ay inaasahang magpapakilala ng isang token na denominated sa dolyar sa unang kalahati ng 2027. Maaari itong magdagdag ng mga token na nakatali sa iba pang mga currency ng G7, na may produktong euro na nakalista bilang una nitong priyoridad sa pagpapalawak.
Sinabi ng mga kalahok na institusyon na ang dollar token ay maaaring sumuporta sa pakyawan, institusyonal at retail na transaksyon, kabilang ang mga pagbabayad sa iba't ibang bansa at pag-aayos ng digital na asset. Kabilang sa mga kalahok sa North America ang Fidelity Investments, Capital One, Wells Fargo, PNC Financial Services, Scotiabank, TD Bank Group, at WisdomTree, kasama ang Bank of America, Citi, at Goldman Sachs.
Ang Banco Santander, BBVA, Commerzbank, Crédit Agricole, Deutsche Bank, Lloyds Banking Group, Rabobank, at UBS ay kumakatawan sa Europa. Ang MUFG Bank, Sirius International Holding, at Standard Bank ay nagkukompleto sa grupo.
Ayon sa opisyal na anunsyo ng konsorsyum, nilalayon ng proyekto na sumunod sa GENIUS Act at sa regulasyon ng Markets in Crypto-Assets ng European Union kung naaangkop. Hindi pa isinisiwalat ng grupo ang pangalan ng token, mga sinusuportahang blockchain, tagapag-ingat ng reserba, istruktura ng pamamahala, o mga tuntunin ng pagkuha (redemption).
Sa ilalim ng kasalukuyang mga tuntunin sa pagpapalabas ng stablecoin ng U.S., ang mga pinahihintulutang nagpapalabas ay hindi maaaring magbayad ng interes o ani sa mga may-ari. Kinakailangan din ng pederal na balangkas na ang mga karapat-dapat na payment stablecoin ay may one-to-one na pagsuporta sa mga aprubadong liquid na reserba, regular na pagsisiwalat, at tinukoy na karapatan sa pagkuha.
Para kay Fisher, nag-iiwan ng puwang ang paghihigpit sa pagitan ng paggawa ng tokenized na dolyar at pagpaparami nito. Ang isang compliant na nagpapalabas ay maaaring mapabuti ang daloy ng pera nang hindi nagbibigay ng ani sa pera na hawak sa token.
Ang 2026 Corporate Cash Confidence Survey ng Jiko ay naglalarawan ng laki ng umiiral na problema sa pera. Isinagawa sa pagitan ng Abril 13 at Hunyo 19 sa 192 na propesyonal sa treasury, natuklasan ng survey na halos kalahati ang nagtago ng higit sa 10% ng korporasyong pera na hindi nai-invest sa anumang oras. Sinabi ng isa pang 23% na higit sa isang-kapat ng kanilang pera ay regular na nanatiling walang ginagawa.
Ang liquidity ay mas mahalaga pa rin kaysa sa kita para sa mga kalahok sa survey. Ang access sa pera kapag kinakailangan ay nanguna bilang pangunahing priyoridad para sa 60% ng mga sumagot, habang 46% ang pumili ng kontrol sa panganib at proteksyon ng punong-puhunan. Ang ani ay nasa likod ng parehong pagsasaalang-alang.
Kapag ang isang stablecoin ay pumasok sa isang protocol na nasa labas ng kontrol ng nagpapalabas, sinabi ni Fisher na ang ani nito ay maaaring magmula sa overcollateralized na pautang, mga market maker na nagpopondo ng imbentaryo o iba pang user na nagbabayad upang humiram ng asset.
Inihalintulad niya ang arrangement sa paghihiwalay sa pagitan ng isang deposito sa bangko at isang money-market fund. Sa ilalim ng kanyang interpretasyon, ang bangko ang gumagawa ng dollar token habang ang isang independiyenteng lugar ang nagpapagana nito.
"Ang ani ay nagmumula sa kung saan ipinapautang ang pera, hindi mula sa bangko na nag-mint nito," sabi ni Fisher.
Ang pinagmulan ng ani ang nagtatakda kung ang arrangement ay maaaring tumagal, ayon kay Fisher. Ang interes na binabayaran ng nanghihiram na gumagamit ng stablecoin ay kumakatawan sa pang-ekonomiyang demand, habang ang mga gantimpala na nilikha sa pamamagitan ng paulit-ulit na pagpapalabas ng governance token ng isang protocol ay nakasalalay sa isang subsidiya.
Ang imprastraktura tulad ng VaultBridge protocol ng Katana ay idinisenyo upang iruta ang mga stablecoin patungo sa demand sa pagpapautang, sabi ni Fisher. Ang kanyang mga pahayag tungkol sa produkto ay kumakatawan sa paglalarawan ng Katana sa sarili nitong imprastraktura sa halip na isang independiyenteng pagtatasa ng pagganap o mga panganib nito.
Ang pagkakaiba ay nakasalalay din sa isang aktibong pagtatalo sa patakaran ng U.S. Noong Enero, hinamon ng mga banker ng komunidad ng Amerika ang di-tuwirang ani na binabayaran sa pamamagitan ng mga exchange at iba pang third party. Ipinagtalo ng mga bangko na ang gayong mga gantimpala ay maaaring hilahin ang mga deposito palayo sa mga lokal na nagpapautang kahit na ang mga nagpapalabas ng stablecoin ay hindi nagbabayad ng ani mismo.
Ang modelo ni Fisher ay naiiba sa isang pasibong gantimpala sa paghawak dahil kinakailangan nito ang may-ari ng token na ilagay ang pondo sa isang hiwalay na estratehiya. Ang kita ay nakasalalay sa pagpapahiram o iba pang aktibidad na nagbibigay ng kita sa halip na sa pagmamay-ari lamang ng stablecoin.
Ang mga treasurer na nagtatasa ng isang on-chain na ani ay dapat munang tukuyin kung sino ang nagbabayad upang gamitin ang stablecoin, sabi ni Fisher. Ang isang pinangalanang pinagmulan ng demand ay nagpapahintulot sa mga depositor na suriin kung bakit kailangan ng nanghihiram ang pondo at anong mga panganib ang sumusuporta sa inaalok na rate.
Ang kanyang ikalawang pagsubok ay tungkol sa kung paano kumikilos ang rate. Ang mga ani sa pagpapahiram ay dapat gumalaw kasama ng supply ng available na dolyar at demand ng nanghihiram, habang ang isang nakapirming pangunahing annual percentage yield ay maaaring nakasalalay sa isang pansamantalang programa ng insentibo.
Ang pag-alis ng mga gantimpala ng token ang nagbibigay ng ikatlong pagsubok. Kung nawawala ang pangunahing ani kapag ang isang protocol ay tumigil sa pagpapalabas ng mga insentibo, sinabi ni Fisher na ang inaanunsyong ani ay isang subsidiya sa halip na kita na nabuo ng pinagbabatayan na aktibidad.
"Anumang ani na materyal na mas mataas kaysa sa risk-free rate ay isang risk premium na binabayaran sa iyo upang pasanin. Dapat ay kaya ng isang treasurer na pangalanan ang partikular na panganib na kanilang tinatanggap upang kumita nito."
Kung walang natutukoy na panganib, sinabi ni Fisher na ang ani ay maaaring magmula sa isang subsidiya na magtatapos o mula sa isang exposure na hindi napresyuhan ng depositor. Ang kanyang mga pagsubok ay hindi nagtatatag kung ang isang produkto ay sumusunod sa batas, at ang pagtrato ng regulasyon ay nakasalalay sa istruktura nito at sa ugnayan sa pagitan ng nagpapalabas, protocol at may-ari.
Ang paglipat ng isang stablecoin na inilabas ng bangko sa DeFi ay nagpapakilala ng mga exposure na wala sa simpleng paghawak ng payment token, sabi ni Fisher. Ang mga smart contract ay maaaring naglalaman ng mga kodigo na kayang samantalahin, habang ang isang nabigo o minanipulang oracle ay maaaring magbigay ng maling presyo ng collateral.
Lumilikha ang liquidity ng hiwalay na problema sa panahon ng stress. Kahit na ang isang protocol ay nag-uulat ng sapat na asset para sa normal na pagkuha, ang mga depositor ay maaaring hindi makalabas sa parehong halaga (at par) kung maraming user ang sabay-sabay na magwi-withdraw.
Maaari ring iwanan ng self-custody ang may-ari nang walang chargeback o ruta ng serbisyo sa customer pagkatapos ng isang maling transaksyon o pagkawala ng access sa account. Ang mga pagkabigo ng counterparty at mga nabigong estratehiya sa pagpapahiram ay nagdaragdag ng karagdagang mga landas sa pagkalugi.
"Sa karamihan ng DeFi, walang nagpapalabas ang sumusuporta sa estratehiya. Kung nabigo ang estratehiya ng isang independiyenteng protocol, ang pagkalugi ay karaniwang nakasalalay sa depositor, hindi sa bangko, hindi sa isang backstop."
Ang audited na kodigo, liquid na merkado, at konserbatibong collateral ay maaaring magpababa ng ilang bahagi ng exposure, ayon kay Fisher, ngunit wala sa mga ito ang magpapalit ng isang independiyenteng protocol sa isang garantiya ng bangko. Ang mga karapat-dapat na payment stablecoin ay hindi rin mga deposito na FDIC-insured sa ilalim ng balangkas ng U.S., bagaman nagbibigay ang batas ng proteksyon sa reserba, pagsisiwalat, pagkuha, at kawalan ng kakayahang magbayad.
Nagtaas ang mga developer ng DeFi ng kaugnay na pag-aalala tungkol sa mga tuntunin na maaaring magpapanagot sa mga nagpapalabas para sa aktibidad na hindi nila kontrolado. Noong Hunyo, binalaan ng Hyperliquid Policy Center at Paradigm na ang iminungkahing mga tungkulin sa pagsunod sa secondary market ay maaaring magtulak sa regulated na liquidity ng stablecoin patungo sa mga permissioned o offshore na platform.
Tinanggihan din ni Fisher ang ideya na nalutas na ng DeFi ang problema ng hindi produktibong digital na dolyar. Naitala ng DefiLlama ang humigit-kumulang $305.3 bilyon sa mga stablecoin at humigit-kumulang $87.6 bilyon sa DeFi total value locked (TVL) sa oras ng pag-uulat, na nag-iiwan ng malaking bahagi ng supply ng stablecoin sa labas ng idinepositong kapital ng DeFi.
Bago ituring ang isang protocol bilang imprastraktura ng treasury, kailangan ng mga kumpanya ng transparent na aktibidad sa ekonomiya, predictable na liquidity, konserbatibong collateral, real-time na pag-uulat, at tinukoy na tugon sa mga pagkabigo, sabi ni Fisher. Ang mga kinakailangan sa operasyon ay kinabibilangan ng round-the-clock na settlement at mga counterparty na kayang magpatuloy sa paggana sa ilalim ng stress.
Ang inaanunsyong rate ay hindi dapat magsilbing pangunahing pagsubok, ayon kay Fisher. Sinabi niya na kailangan ng mga treasurer na suriin ang ruta ng pagkuha at tukuyin kung gaano katagal ang paglabas sa isang araw kung saan maraming iba pang depositor ang sabay-sabay na sumusubok na mag-withdraw.
"Karamihan sa mga treasurer ay ina-underwrite ang ani at minamana ang ruta ng pagkuha nang hindi sinasadya," sabi niya. Idinagdag ni Fisher na dapat subukan ng mga corporate user ang stressed na kondisyon sa paglabas sa halip na umasa sa liquidity na ipinapakita ng isang protocol sa panahon ng normal na kalakalan.
USDC