Curve Finance بدهی بد مرتبط با CRV را از طریق استخرهای بدهی crvUSD به ادعاهای قابل معامله درون‌زنجیره‌ای تبدیل می‌کند و کمک‌های مالی را از نجات‌های اجتماعی به قیمت‌گذاری بازار برای ضررها تغییر می‌دهد.

Curve Finance یک چارچوب بازیابی بدهی بد را ارائه کرده است که آنچه مایکل اگوروف، بنیانگذار آن، اخیراً «ابزار سرمایه‌گذاری، نه یک کمک مالی» توصیف کرده بود را رسمی می‌کند و ضررهای وام‌دهی مرتبط با CRV را به ادعاهای قابل معامله درون‌زنجیره‌ای تبدیل می‌کند.

Curve بدهی بد را به موقعیت‌های قابل معامله توکنیزه می‌کند

در پیشنهادی که ابتدا در انجمن حاکمیت Curve مطرح شد و توسط رسانه‌هایی مانند  ForkLog و KuCoin News پوشش داده شد، اگوروف بازار LlamaLend با موقعیت‌های خرید بلندمدت CRV را هدف قرار داد که پس از سقوط بازار کریپتو در اکتبر ۲۰۲۵، حدود ۷۰۰,۰۰۰ دلار بدهی بد انباشت کرده بود.

او نوشت: «من یک سازوکار بازیابی بدهی بد پیشنهاد کرده‌ام که کمک مالی نیست، بلکه ابزاری سرمایه‌گذاری است که برای همه شرکت‌کنندگان قابل استفاده است»، و استدلال کرد که اگر این طرح آزمایشی موفق شود، می‌تواند در سایر بازارهای Curve و حتی پروتکل‌های خارجی که با کسری‌های مشابه مواجه هستند، به کار گرفته شود.

استخرهای بدهی crvUSD به عنوان راه خروج

در قلب این طراحی، یک استخر سواپ پایدار اختصاصی Curve بین crvUSD و نمایش توکنیزه شده بدهی بد یا ادعاهای خزانه قرار دارد.

بر اساس خلاصه‌ای در RootData، این استخر از یک پارامتر تقویت پایین (A ≈ 2) و کارمزد بازخرید نسبتاً بالا (حدود 1%) استفاده می‌کند و نقدینگی را نزدیک سطح «توانایی بازپرداخت» حدود ۷۱% ارزش اسمی متمرکز می‌سازد؛ معامله‌گرانی که توکن‌های بدهی را با تخفیف خریداری می‌کنند، عملاً شرط‌بندی می‌کنند که قیمت CRV به اندازه کافی بازیابی خواهد شد تا موقعیت‌های زیربنایی از وضعیت وثیقه‌گیری خارج شوند یا با شرایط بهتری تسویه شوند.

اگر CRV افزایش یابد، سرمایه استخر می‌تواند برای رفع کسری استفاده شود زیرا وثیقه بازیابی شده و وام‌های بد به تدریج بازپرداخت می‌شوند؛ اگر CRV بیشتر کاهش یابد، این مدل به گونه‌ای طراحی شده است که سطح وثیقه‌گذاری سپرده‌های باقی‌مانده خزانه به همان شیوه‌ای که وام‌های سنتی زیر آب (under-water loans) دچار افت می‌شوند، کاهش نیابد.

تأمین‌کنندگان نقدینگی در این استخر کارمزدهای معاملاتی و در صورت تأیید یک گیج توسط Curve DAO، مشوق‌های CRV اضافی دریافت می‌کنند، در حالی که خود DAO می‌تواند بخشی از توکن‌های کاهش‌یافته را از طریق کارمزدهای مدیریتی جمع‌آوری کند – بدون نیاز به رأی‌گیری برای کمک مالی مستقیم از بودجه خزانه.

از کمک‌های مالی اجتماعی‌شده تا بازیابی مبتنی بر بازار

زمینه فوری این سازوکار جدید، رکود بازار در اکتبر بود، زمانی که CRV و دارایی‌های مرتبط به شدت سقوط کردند و برخی از بازارهای وام‌دهی Curve را با بدهی بد مواجه کرده و کاربران را در معرض تأخیر در برداشت و ضررهای غیرمنتظره قرار داد.

اگوروف به جای صرفاً پر کردن این حفره با دارایی‌های خزانه، این رویکرد را راهی برای «جایگزینی رفاه اجتماعی با سازوکارهای بازار» توصیف کرد: معامله‌گران، ادعاهای زیان‌دیده را با تخفیف خریداری می‌کنند، آربیتراژگرها به دنبال اختلاف قیمت بین استخرها و تسویه‌حساب‌ها هستند و تأمین‌کنندگان نقدینگی (LPs) برای نگهداری ریسک بازدهی کسب می‌کنند، در حالی که ترازنامه پروتکل تنها به طور غیرمستقیم درگیر است.

Curve تاکید کرده است که این مدل «ضررها را از بین نمی‌برد و بازیابی را تضمین نمی‌کند»، و هشدار داد که کاربران متأثر همچنان با ریسک واقعی مواجه هستند؛ آنچه تغییر می‌کند این است که آن‌ها اکنون مجموعه‌ای از گزینه‌ها را دارند—فروش فوری با قیمت بازار، نگهداری ادعای خود و امید به بازیابی، یا تأمین نقدینگی برای کسب کارمزد و سود احتمالی.

اگر طرح آزمایشی LlamaLend با موقعیت‌های خرید بلندمدت CRV در برابر نوسانات آتی و رویدادهایی مانند پیامدهای اخیر KelpDAO دوام بیاورد، تیم Curve و ناظران خارجی پیشنهاد می‌کنند که استخرهای مشابه توکنیزه‌سازی بدهی می‌توانند به الگویی برای پروتکل‌های DeFi تبدیل شوند که می‌خواهند بدهی بد را بدون توسل ناخواسته به کمک‌های مالی اجتماعی‌شده مدیریت کنند.