بر اساس گزارش رسانه محلی چوسون، صرافی ارز دیجیتال کره جنوبی بیتهام (Bithumb) برای بازیابی ۷ بیتکوین به ارزش ۴۹۶,۰۰۰ دلار از کاربرانی که از بازگرداندن بیتکوینهای به اشتباه توزیع شده در یک خطای عظیم معاملاتی در ماه فوریه خودداری کردهاند، درخواست دستور توقیف موقت ارائه کرده است.
این دستورات توقیف موقت—یک رویه قانونی که به طور موقت داراییهای یک بدهکار را برای تضمین یک ادعا قبل از حکم نهایی مسدود میکند—حسابهای خاصی را هدف قرار داده است که هنوز بیتکوینهای مورد مناقشه را نگهداری میکنند. به گفته یک مقام ارشد صنعتی، برخی از دریافتکنندگان استدلال کردهاند که آنها هیچ تعهدی برای بازگرداندن وجوه ندارند، زیرا توزیع ناشی از خطای عملیاتی بیتهام بوده است.
طبق قوانین کره جنوبی، داراییهای دریافت شده به اشتباه معمولاً به عنوان ثروت نامشروع طبقهبندی شده و باید بازگردانده شوند. تأیید درخواست توقیف بیتهام توسط دادگاه، سندی را برای نحوه پیگیری صرافیها برای بازپسگیری از طریق کانالهای قانونی رسمی در مواردی که دریافتکنندگان در برابر درخواستهای بازگرداندن داوطلبانه مقاومت میکنند، ایجاد خواهد کرد.
در حادثه ۶ فوریه، بیتهام به اشتباه ۶۲۰,۰۰۰ بیتکوین به ارزش بیش از ۴۳ میلیارد دلار را در طول یک کمپین تبلیغاتی به صدها حساب کاربری توزیع کرد. در حالی که صرافی ۹۹.۷٪ از وجوه توزیع شده را در عرض چند ساعت پس از کشف بازیابی کرد، ۱,۷۸۸ بیتکوین—معادل ۰.۳٪ از کل—توسط دریافتکنندگان قبل از اینکه بیتهام بتواند آنها را بازپس بگیرد، فروخته شد.
این صرافی با استفاده از ذخایر شرکت، این ضررها را پوشش داد و سخنگوی شرکت اعلام کرد که برنامههای IPO (عرضه اولیه عمومی) خود را تا سال ۲۰۲۸ به تعویق خواهد انداخت. اکثر دریافتکنندگان با درخواستهای اولیه بازگرداندن موافقت کردند و تنها ۷ بیتکوین باقی ماند که اکنون برای بازپسگیری نیاز به مداخله قضایی دارد.
این حادثه انتقاد قانونگذاران کره جنوبی را برانگیخت، که نظارت نظارتی بر عملیات صرافی را زیر سوال بردند و خواستار کنترلهای سختگیرانهتر بر پلتفرمهای معاملاتی ارز دیجیتال شدند.
اوایل این هفته، کمیسیون خدمات مالی کره جنوبی به همه صرافیهای ارز دیجیتال دستور داد تا دفاتر حساب داخلی خود را با داراییهای واقعی هر پنج دقیقه یکبار تطبیق دهند، که پاسخی مستقیم به خطای بیتهام بود. این دستور پس از آن صادر شد که مقامات کشف کردند سه از پنج صرافی بزرگ کره جنوبی فقط روزی یکبار موجودیها را تطبیق میدادند، که توانایی آنها را برای تشخیص و واکنش به خطاهای عملیاتی در زمان واقعی محدود میکرد.
