Amerikaanse wetgever stelt AI-dividend voor te midden van groeiende angst voor baanverlies

Een lid van de staatsassemblee van New York en een congreskandidaat heeft een voorstel gedaan dat Amerikaanse werknemers zou opleiden om een economische ontwrichting, veroorzaakt door kunstmatige intelligentie, het hoofd te bieden. Het voorstel richt zich op wat het een AI-dividend noemt, waarbij directe betalingen aan burgers zouden worden gedaan, vergezeld van een herziening van het belastingbeleid om een te grote vervanging van menselijke arbeid door geautomatiseerde systemen te ontmoedigen.

Het voorstel komt op een moment dat zorgen over door AI veroorzaakte werkloosheid steeds centraler komen te staan in beleidsvorming, bedrijfsstrategieën en economische projecties.

Het AI-dividendvoorstel uitgelegd

De New Yorkse wetgever Alex Bores stelde het voor in een bericht op X, waarbij hij het concept omschreef als een blauwdruk om de Verenigde Staten voor te bereiden op de zogenaamde AI-economie.

Het AI-dividendplan bestaat in de kern uit twee componenten. Het eerste is een subsidieregeling voor Amerikaanse burgers die zou fungeren als een gemeenschappelijk economisch goed van door kunstmatige intelligentie gemotiveerde productiviteitsverbeteringen. De tweede is een instrument voor belastinghervorming dat bedrijven zal motiveren om zich te richten op het aannemen van mensen, in plaats van werk volledig te vervangen door AI-systemen.

Het voorstel is opgesteld als een initiatief in plaats van een vangnet, dat responsief is en de voordelen van automatisering breder wil verspreiden over de samenleving.

Toenemende zorgen over door AI veroorzaakt banenverlies

Het concept van een AI-dividend wordt ontwikkeld in de context van een toenemende zorg over de dreiging voor de arbeidsmarkt. De ontwikkeling van generatieve AI, automatisering en machine learning-systemen heeft al geleid tot transformaties in de bedrijfstakken van klantenservice, softwareontwikkeling, contentproductie en administratief werk.

Volgens een recente beoordeling van Goldman Sachs heeft de adoptie van AI al geleid tot aanzienlijke veranderingen op de arbeidsmarkten, waarbij geschat wordt dat ongeveer 16.000 banen per maand het afgelopen jaar al zijn beïnvloed. Hoewel de precieze betekenis van 'verlies' in deze context onzeker is, wijst het rapport op grotere problemen: AI versnelt de structurele verschuivingen in werkgelegenheidspatronen.

Deze veranderingen hebben een debat aangewakkerd over de manier waarop regeringen moeten reageren op technologische verdringing.

Hoe het AI-dividend zou werken

Hoewel het voorstel nog in theorie is, stelt het raamwerk een model voor waarin productiviteitswinsten die door AI worden behaald, gedeeltelijk worden herverdeeld onder de bevolking. Dit zou in essentie hetzelfde doel dienen als op grondstoffen gebaseerde dividenden, waarbij economische winsten van een dominante technologie/sector worden verdeeld onder de burgers.

Binnen het voorgestelde kader zou het geld worden gefinancierd via belastinghervormingen die de stimulansen van bedrijven die AI op grote schaal gebruiken, zouden aanpassen. Het beleid zou ook trachten een balans te vinden tussen efficiëntie en het behoud van banen door automatisering niet te zien als een kostenbesparende maatregel, maar als een manier om banen te behouden.

Het is niet gericht op het beperken van de ontwikkeling van AI, maar op het waarborgen dat de economische voordelen ervan niet geconcentreerd blijven in de handen van bedrijven en eigenaren van technologieën.

Automatisering en werkgelegenheid in balans brengen

Een van de meest kritische kwesties in het voorstel zijn de afwegingen tussen innovatie en arbeidsbescherming. Kunstmatige intelligentie neemt bedrijfsprocessen over, omdat het kosten bespaart en de productiviteit verhoogt.

Niettemin zijn beleidsmakers zoals Bores van mening dat, tenzij er wordt ingegrepen, de resultaten van deze efficiëntiewinsten ongelijkmatig verdeeld kunnen raken in de economie, aangezien de door automatisering gecreëerde rijkdom niet breed wordt herverdeeld.

Het concept van een AI-dividend probeert dit te ondervangen door technologische vooruitgang te koppelen aan sociale compensatiesystemen, waardoor AI-geïnduceerde productiviteit in feite een gemeenschappelijke economische hulpbron wordt.

Grafiekconcept van door AI gedreven arbeidsverschuiving

AI-adoptie stijgt terwijl de vraag naar menselijke arbeid daalt — vooral in administratie & klantenservice (~16k banen/maand beïnvloed).

Bredere economische discussie over AI-herverdeling

Het voorstel is representatief voor een bredere, wereldwijde discussie over de manier waarop samenlevingen moeten reageren op automatisering. Hetzelfde is besproken met behulp van modellen zoals een universeel basisinkomen, robotbelasting en productiviteitsdeling.

Voorstanders van herverdelingsbeleid geloven dat AI een algemene technologie is, zoals elektriciteit of internet, en dat de voordelen ervan daarom breed moeten worden verspreid. Volgens critici zouden innovatie en concurrentiekracht worden vertraagd door zware belastingheffing of herverdeling.

Het AI-dividendvoorstel bevindt zich in het midden van deze twee opvattingen, omdat het probeert innovatie te behouden, maar tegelijkertijd een mechanisme voor economisch evenwicht wil toevoegen.

Politieke en beleidsmatige implicaties

Als plannen zoals het AI-dividend populair worden, kunnen ze de manier veranderen waarop regeringen belastingheffing, de arbeidsmarkt en de digitale infrastructuur beschouwen. Beleidsmakers zouden ernaar streven mechanismen te creëren die de voordelen van technologische vooruitgang automatisch egaliseren, in plaats van te reageren op banenverlies nadat dit heeft plaatsgevonden.

Dit zou een grote verandering betekenen in de formulering van economisch beleid, met name in de Verenigde Staten, waar de arbeidsmarkten historisch werden beïnvloed door de dynamiek van de private sector, in tegenstelling tot directe herverdeling van de winsten van automatisering.

Grafiekconcept van AI-dividendstroommodel

AI-productiviteitswinsten → Belastinginkomsten → AI-dividenduitkeringen aan burgers, waarbij belastingprikkels een feedbacklus creëren tussen automatisering en het aannemen van mensen.

Uitdagingen bij de implementatie

Het AI-dividendvoorstel, hoewel ambitieus, kent een aantal praktische problemen. Het is nog steeds niet eenvoudig te definiëren wat wordt bedoeld met door AI gedreven banenverlies, vooral omdat automatisering niet noodzakelijkerwijs banen creëert, maar ze vaak transformeert.

Bovendien kan het moeilijk zijn om een balans te vinden bij het ontwerpen van een eerlijk belastingstelsel dat menselijke werkgelegenheid bevordert, maar innovatie niet afremt. Een andere vraag is hoe het programma op zo'n schaal gefinancierd zou worden en de verdeling van de voordelen tussen inkomensgroepen.

Deze kwesties geven aan dat, hoewel het concept enige bekendheid krijgt, veel beleidsvorming nodig zal zijn vóór de uitvoering ervan.

Conclusie

Het AI-dividendvoorstel, gepresenteerd door Alex Bores, is veelzeggend voor de toenemende zorg dat AI de arbeidsmarkt fundamenteel sneller kan herstructureren dan traditionele economische systemen kunnen bijbenen.

Aangezien schattingen suggereren dat 16.000 banen per maand zullen worden beïnvloed door de adoptie van AI, beginnen beleidsmakers manieren te overwegen om ervoor te zorgen dat technologische vooruitgang kan worden omgezet in een gedeeld economisch goed.

Hoewel nog in de beginfase, wijst de suggestie op een fundamentelere verandering in economisch denken: niet langer reageren op baanverstoring wanneer deze zich voordoet, maar systemen creëren die de voordelen van automatisering benutten zodra ze ontstaan.