Een Amerikaanse rechtbank heeft geoordeeld dat Meta's AI-advertentietools frauduleuze beleggingsinhoud materieel hebben ontwikkeld, waardoor de immuniteit van Sectie 230 is ingetrokken en het platform wordt blootgesteld aan claims wegens effectenfraude.
Een Amerikaanse rechtbank heeft geoordeeld dat Meta's AI-advertenties hebben bijgedragen aan het creëren van frauduleuze beleggingsinhoud, waardoor Sectie 230-bescherming van het platform is ingetrokken.
Hoofdrechter Richard Seeborg van het Northern District of California weigerde een afwijzing op basis van Sectie 230 in Bouck v. Meta Platforms, een collectieve effectenrechtszaak betreffende penny-stocks, waarin eisers beweerden dat Meta's generatieve AI-advertentietools zelf "de uiteindelijke inhoud van de frauduleuze advertenties hadden ontwikkeld", waardoor Meta een mede-ontwikkelaar was in plaats van een passieve host.
De uitspraak volgt op een bijna identieke theorie die een afwijzing overleefde in Forrest v. Meta, waar rechter P. Casey Pitts vaststelde dat Meta's advertentietools afbeeldingen, video's, tekst en audio "mixen en matchen" met behulp van generatieve AI, waardoor een echt feitelijk geschil ontstond over materiële bijdrage aan illegale inhoud.
Sectie 230 van de Communications Decency Act immuniseert platforms tegen aansprakelijkheid voor inhoud van derden. De grens die Seeborg trok, is technisch precies: het richten op een publiek is beschermde distributie. Het transformeren of genereren van advertentie-inhoud is dat niet. Dat onderscheid heeft nu de afwijzingsfase overleefd in twee afzonderlijke zaken in hetzelfde district.
Bloomberg Law juridisch commentaar merkte op dat de uitspraak in Bouck een verdere, onopgeloste vraag opent onder het effectenrecht. De "maker"-doctrine van het Hooggerechtshof in Janus Capital Group v. First Derivative Traders stelt dat de maker van een frauduleuze verklaring de entiteit is met het uiteindelijke gezag over de inhoud en communicatie van de verklaring.
Als de generatieve AI van een platform dat gezag uitoefent over een samengestelde beleggingsaanbieding, kan het platform de maker zijn van de frauduleuze verklaring onder Rule 10b-5, een primaire aansprakelijkheid voor effectenfraude die geen Sectie 230-analoog heeft.
Dat argument is nog niet volledig beoordeeld. Als dit wel gebeurt, kunnen platforms waarvan de AI-systemen beleggingsinhoud samenstellen, blootgesteld worden aan effectenfraude zonder dat een Sectie 230-verweer beschikbaar is.
Het 'material contribution framework' van het Ninth Circuit, dat standhield in Bouck en Forrest, is van toepassing op elk platform waarvan de AI-tools actief advertentie-inhoud vormgeven. Alphabet, Snap, TikTok en X implementeren allemaal generatieve AI in hun advertentiesystemen.
Zoals crypto.news meldde, versnellen AI-gestuurde fraudevactoren in 2026, waarbij toezichthouders en eisers zich steeds vaker richten op de infrastructuurlaag in plaats van op individuele slechte actoren.
Zoals crypto.news heeft gevolgd, kunnen cryptoplatforms die AI gebruiken om promotionele inhoud of beleggingsgerelateerde communicatie samen te stellen, met een vergelijkbare blootstelling te maken krijgen als deze juridische theorie migreert van adverteren op sociale media naar de context van digitale activa. Meta heeft gezegd dat het tegen beide beslissingen in beroep zal gaan.
