Het langlopende debat over de dreiging van kwantumcomputers voor Bitcoin (BTC) is opnieuw opgelaaid nadat Blockstream CEO Adam Back tijdens Paris Blockchain Week pleitte voor optionele, vrijwillige upgrades in plaats van het geforceerd bevriezen van oude wallets. “Voorbereiding is veel veiliger dan haastige reacties in een crisis,” zei Back, erop aandringend dat het netwerk nu kwantum-resistente paden moet bouwen, terwijl de keuze van de gebruiker en eigendomsrechten behouden blijven.
Back beschreef de kwantumcomputers van vandaag als “in wezen laboratoriumexperimenten” en merkte op dat hij het veld al meer dan 25 jaar volgt, waarin de vooruitgang “stapsgewijs” is geweest, maar waarschuwde dat Bitcoin het zich niet kan veroorloven te wachten totdat een doorbraak in de echte wereld plaatsvindt. Hij verzette zich ook tegen oproepen om munten vast te zetten via een protocolbesluit, met het argument dat de Bitcoin-gemeenschap heeft laten zien dat het onder druk kan coördineren en dat “bugs binnen enkele uren zijn geïdentificeerd en opgelost” bij eerdere noodsituaties.
De opmerkingen van Back staan in direct contrast met BIP‑361, “Post‑Quantum Migration and Legacy Signature Sunset,” een voorstel van Jameson Lopp en vijf co-auteurs dat kwantum-kwetsbare outputs geleidelijk zou uitfaseren en uiteindelijk niet-gemigreerde munten zou bevriezen. Het concept, dat voortbouwt op het soft-fork raamwerk van BIP‑360, introduceert een kwantum-resistent outputtype en richt zich op vroege formaten zoals pay-to-public-key (P2PK) adressen die publieke sleutels on-chain blootleggen.
Schattingen, geciteerd door CoinMarketCap en andere publicaties, zeggen dat ruwweg 1,7 miljoen BTC — ongeveer 34% van het totale aanbod, inclusief de vroege holdings van Satoshi Nakamoto ter waarde van ongeveer $70–$80 miljard tegen de huidige prijzen — nog steeds in kwantum-gevoelige adrestypes zitten. Volgens het driefasenschema van BIP‑361 zou Fase A drie jaar na activering beginnen en nieuwe betalingen naar legacy-adressen verbieden, terwijl bestedingen vanaf deze adressen nog steeds zijn toegestaan.
Vijf jaar na activering zou Fase B verder gaan door oude ECDSA- en Schnorr-handtekeningen ongeldig te maken, wat betekent dat alle munten die niet waren gemigreerd naar kwantum-resistente outputs, effectief zouden worden bevroren op het netwerk. Lopp en co-auteurs zien dit als noodzakelijk om “intergenerationele diefstal” door een toekomstige kwantum-tegenstander te voorkomen en om een scenario te vermijden waarin een aanvaller slapende wallets kan bemachtigen en het vertrouwen in Bitcoins verhaal van vaste voorraad kan doen instorten.
Back en andere critici daarentegen stellen dat het opzettelijk bevriezen van munten een rode lijn overschrijdt voor decentralisatie en censuurresistentie, wat neerkomt op onteigening op protocolniveau, zelfs als dit gebeurt in naam van veiligheid. Ze betogen dat Bitcoin historisch gezien heeft vertrouwd op sociale consensus en vrijwillige upgrades, en dat de gemeenschap zich in plaats daarvan zou moeten richten op het aanbieden van robuuste kwantumveilige opties, onderwijs en prikkels, zodat gebruikers uit oprecht eigenbelang migreren in plaats van onder dreiging de controle over hun fondsen te verliezen.
In eerdere berichtgeving van crypto.news over bestuursgevechten op protocolniveau en hard-fork debatten, zijn soortgelijke spanningen naar voren gekomen tussen risicobeperkende schema's en de grondbeginselen van de beweging, van block-size wars tot de activering van Taproot. De kwantumstrijd, nu gericht op BIP‑361 en Backs tegengestelde visie op optionele verdedigingen, vormt zich tot de volgende grote test van hoever Bitcoiners bereid zijn te gaan om het netwerk te "redden" zonder te breken wat het in de eerste plaats aantrekkelijk maakte.
