Współzałożyciel Ethereum, Vitalik Buterin, zaproponował nowe ramy dla budowania aktywów syntetycznych i algorytmicznych stablecoinów, które zastępują przymusowe likwidacje opcjami jako podstawowym prymitywem, zamiast pozycji opartych na długu.

W poście opublikowanym w poniedziałek na forum badawczym Ethereum, Buterin argumentował, że główną słabością istniejących projektów algorytmicznych stablecoinów jest ich zależność od orakli w czasie rzeczywistym — kanałów cenowych, które muszą dostarczać wiążące, natychmiastowe wyceny, aby wywołać likwidacje, gdy zabezpieczenie jest niewystarczające.

Ta zależność, jak napisał, tworzy pojedynczy punkt awarii, który jest zarówno technicznie trudny do zabezpieczenia, jak i praktycznie niemożliwy do ochrony przed manipulacją oraklem w jakimkolwiek sensownym oknie czasowym na odwołanie.

Rozwiązanie Buterina

Zaproponowana przez niego alternatywa całkowicie eliminuje likwidacje. System dzieli jedną jednostkę ETH na dwa aktywa — pozycję chronioną i pozycję lewarowaną — powiązane z określoną ceną wykonania i datą zapadalności.

W dniu zapadalności, orakel rozstrzyga wartość indeksu i dystrybuuje ETH między dwóch posiadaczy zgodnie z ustaloną formułą. Ponieważ dwie pozycje zawsze sumują się do dokładnie jednego ETH, projekt eliminuje ryzyko niewypłacalności związane z pozycjami dłużnymi z niedostatecznym zabezpieczeniem.

Praktyczną konsekwencją jest to, że zamiast ostrych, binarnych zdarzeń likwidacji, ekspozycja użytkownika na bazowy indeks dryfuje kwadratowo w miarę przesuwania się cen w kierunku ceny wykonania.

Buterin przyznał, że jest to istotny kompromis, ponieważ użytkownik musi aktywnie rebalansować pozycje przed zapadalnością, aby utrzymać pożądaną ekspozycję. Argumentował jednak, że dryf jest bardziej możliwy do zarządzania, niż się wydaje, oraz że tolerowanie odchylenia standardowego wynoszącego około jeden do czterech procent rocznie jest niedoceniane, biorąc pod uwagę, że same waluty fiducjarne zmieniają się wobec siebie w większym stopniu.

Kluczową zaletą strukturalną projektu jest to, że może działać na „powolnym oraklu”, czyli typie używanym przez rynki predykcyjne, który pozwala na wydłużone okna sporne i ludzkie odwołanie w przypadku manipulacji. Według niego jest to lepsza opcja niż kanały cenowe w czasie rzeczywistym, których wymagają obecne protokoły oparte na likwidacji.

Buterin napisał, że czułby się znacznie bezpieczniej, trzymając algorytmiczne stablecoiny w ramach tej architektury, niż w czymkolwiek, co zależy od orakla, który musi dostarczać odpowiedzi w czasie rzeczywistym.

Pytanie otwarte

Pytaniem otwartym, które zasygnalizował, jest to, czy rebalansowanie może być wystarczająco odporne na poślizg, aby pozostać konkurencyjnym.

Zasugerował, że rozwiązanie polega na traktowaniu rebalansowania jako jednostronnego tworzenia rynku, a nie natychmiastowej egzekucji, wykorzystując fakt, że użytkownicy zazwyczaj mają bardzo niską preferencję czasową co do dokładnego momentu rebalansowania.

Propozycja bezpośrednio łączy się z szerszą tezą, którą Buterin rozwijał.

W lutym The Block poinformował, że Buterin wzywał do przejścia rynków predykcyjnych z zakładów spekulacyjnych w kierunku narzędzi hedgingowych opartych na sztucznej inteligencji i spersonalizowanych koszyków indeksów cenowych — architektury, którą powiązał z możliwością całkowitego zastąpienia stablecoinów powiązanych z walutami fiducjarnymi.

Nowy post badawczy przedstawia mechanikę on-chain, która mogłaby stanowić podstawę tej wizji.