بازارهای پیش‌بینی چیستند و چگونه کار می‌کنند؟

رمزگشایی از بازارهای پیش‌بینی: آینده‌های اطلاعات مبتنی بر بلاکچین

بازارهای پیش‌بینی (Prediction Markets) نشان‌دهنده تلفیقی نوآورانه از بازارهای مالی، نظریه اطلاعات و فناوری غیرمتمرکز هستند. در هسته اصلی خود، این پلتفرم‌ها بازارهای دیجیتالی هستند که در آن شرکت‌کنندگان می‌توانند بر اساس نتیجه احتمالی رویدادهای دنیای واقعی در آینده، به خرید و فروش سهام یا قراردادها بپردازند. این بازارها فراتر از قمار یا شرط‌بندی صرف، بر اساس اصل «خرد جمعی» (Wisdom of the Crowd) عمل می‌کنند؛ یعنی اطلاعات توزیع‌شده و احساسات جمعی را در قالب یک احتمال واحد که به‌طور مداوم به‌روزرسانی می‌شود، تجمیع می‌کنند. هنگامی که بازارهای پیش‌بینی بر بستر فناوری بلاکچین پیاده‌سازی می‌شوند، به سطوح بی‌سابقه‌ای از شفافیت، مقاومت در برابر سانسور و دسترسی جهانی دست می‌یابند که به‌طور اساسی کاربردها و پیامدهای آن‌ها را تغییر می‌دهد.

سازوکارهای اصلی بازارهای پیش‌بینی

یک بازار بورس سنتی را تصور کنید، اما به جای خرید سهام شرکت‌ها، شما سهام واقعیت‌های احتمالی آینده را می‌خرید. این نقطه شروع مناسبی برای درک بازارهای پیش‌بینی است. شرکت‌کنندگان قراردادهایی را خرید و فروش می‌کنند که در صورت وقوع یک رویداد خاص، مبلغ ثابتی (معمولاً ۱ دلار) پرداخت می‌کنند. بنابراین، قیمت این قراردادها مستقیماً نشان‌دهنده احتمال درک‌شده توسط بازار برای وقوع آن رویداد است.

بیایید این سازوکار را کالبدشکافی کنیم:

• تعریف رویداد: یک بازار پیش‌بینی با یک رویداد آینده که به وضوح تعریف شده و نتایج احتمالی آن مشخص است، آغاز می‌شود. به عنوان مثال: «آیا قیمت اتریوم تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴ از ۵,۰۰۰ دلار فراتر خواهد رفت؟»
  • نتیجه ۱ (بله): قیمت اتریوم از ۵,۰۰۰ دلار فراتر می‌رود.
  • نتیجه ۲ (خیر): قیمت اتریوم از ۵,۰۰۰ دلار فراتر نمی‌رود.
• انواع قرارداد: برای هر نتیجه، یک قرارداد متناظر ایجاد می‌شود.
  • اگر معتقدید گزینه «بله» محتمل‌تر است، قراردادهای «بله» را می‌خرید.
  • اگر معتقدید گزینه «خیر» محتمل‌تر است، قراردادهای «خیر» را می‌خرید.
• قیمت به عنوان احتمال: قیمت یک قرارداد بین ۰ تا ۱ دلار نوسان می‌کند. قراردادی که با قیمت ۰.۷۰ دلار معامله می‌شود، به این معناست که بازار به‌طور جمعی ۷۰٪ احتمال برای وقوع آن نتیجه قائل است.
  • اگر یک قرارداد «بله» را به قیمت ۰.۷۰ دلار بخرید، به این معنی است که شرط می‌بندید رویداد حداقل ۷۰٪ شانس وقوع دارد.
  • مجموع قیمت‌های تمام قراردادهای نتایج ممکن برای یک رویداد خاص همیشه باید برابر با ۱ دلار باشد (مثلاً اگر «بله» ۰.۷۰ دلار باشد، «خیر» باید ۰.۳۰ دلار باشد).
• معامله و کشف قیمت:
  • با ظهور اطلاعات جدید یا تغییر جو بازار، شرکت‌کنندگان قراردادها را خرید و فروش می‌کنند.
  • افزایش تقاضا برای قراردادهای «بله» قیمت آن‌ها را بالا می‌برد و برعکس، افزایش تقاضا برای قراردادهای «خیر» قیمت آن‌ها را افزایش داده و قیمت «بله» را کاهش می‌دهد.
  • این فرآیند مداوم خرید و فروش که توسط باورهای فردی و اطلاعات موجود هدایت می‌شود، به بازار اجازه می‌دهد تا دقیق‌ترین احتمال را در لحظه «کشف» کند. این پدیده اغلب «خرد جمعی» نامیده می‌شود، جایی که تجمیع نظرات متنوع معمولاً دقیق‌تر از پیش‌بینی هر کارشناس به تنهایی است.
• تسویه و پرداخت:
  • هنگامی که رویداد آینده رخ می‌دهد (یا نمی‌دهد) و نتیجه به‌طور قطع مشخص می‌شود، بازار «تسویه» می‌شود.
  • تمامی قراردادهای مربوط به نتیجه درست، هر کدام ۱ دلار پرداخت می‌کنند.
  • تمامی قراردادهای مربوط به نتایج نادرست بی‌ارزش می‌شوند (۰ دلار).
  • شرکت‌کنندگانی که قراردادهای درست را با قیمتی کمتر از ۱ دلار خریده بودند، سود می‌کنند و کسانی که قراردادهای نادرست را خریده بودند، سرمایه اولیه خود را از دست می‌دهند.

یک مثال ساده را در نظر بگیرید: بازاری با موضوع «آیا آرژانتین برنده جام جهانی بعدی فوتبال خواهد شد؟»

1. بازار باز می‌شود: قراردادهای «بله» با قیمت ۰.۱۰ دلار (۱۰٪ احتمال) و قراردادهای «خیر» با قیمت ۰.۹۰ دلار (۹۰٪ احتمال) معامله می‌شوند.
2. تورنمنت پیش می‌رود: آرژانتین فوق‌العاده عمل می‌کند و چندین بازی را می‌برد.
3. تعدیل قیمت: با افزایش شانس آن‌ها، قراردادهای «بله» ممکن است به ۰.۴۰ دلار برسند که نشان‌دهنده ۴۰٪ احتمال است. در این صورت قراردادهای «خیر» به ۰.۶۰ دلار سقوط می‌کنند.
4. فینال: اگر آرژانتین برنده شود، تمامی قراردادهای «بله» ۱ دلار پرداخت می‌کنند. اگر ببازد، تمامی قراردادهای «خیر» ۱ دلار پرداخت می‌کنند.

قدرت این مکانیسم در توانایی آن برای ایجاد انگیزه جهت اشتراک‌گذاری صادقانه اطلاعات و پیش‌بینی دقیق نهفته است، زیرا سود مالی مستقیماً به درست بودن پیش‌بینی بستگی دارد.

چرا بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز روی بلاکچین؟

در حالی که بازارهای پیش‌بینی سال‌هاست به شکل متمرکز وجود داشته‌اند (مثلاً در آزمایش‌های آکادمیک یا برخی سایت‌های شرط‌بندی آنلاین)، پتانسیل واقعی آن‌ها با ظهور فناوری بلاکچین شکوفا شد. غیرمتمرکزسازی بسیاری از محدودیت‌های حیاتی ذاتی در پلتفرم‌های پیش‌بینی سنتی را برطرف می‌کند.

در ادامه دلایلی آورده شده که نشان می‌دهد بلاکچین چگونه بازی را برای بازارهای پیش‌بینی تغییر می‌دهد:

• شفافیت و قابلیت حسابرسی:
  • تمامی فعالیت‌های ایجاد بازار، معاملات و تسویه‌حساب‌ها در یک دفتر کل عمومی تغییرناپذیر ثبت می‌شوند. این بدان معناست که هر کسی می‌تواند قوانین، معاملات شرکت‌کنندگان و تسویه نهایی را تأیید کند و شیوه‌های غیرشفاف رایج در سیستم‌های متمرکز را حذف کند.
• مقاومت در برابر سانسور:
  • پلتفرم‌های متمرکز مشمول مقررات دولتی، محدودیت‌های جغرافیایی و تصمیمات اپراتورهای خود هستند که می‌توانند بازارها را تعطیل کرده یا کاربران را سانسور کنند. بازارهای غیرمتمرکز که روی بلاکچین‌های عمومی ساخته شده‌اند، بدون نیاز به مجوز (Permissionless) هستند و نمی‌توانند به راحتی توسط یک نهاد واحد تعطیل یا دستکاری شوند. کاربران از هر کجای جهان، تا زمانی که به اینترنت و یک کیف پول ارز دیجیتال دسترسی داشته باشند، می‌توانند در آن‌ها شرکت کنند.
• کاهش ریسک طرف مقابل (Counterparty Risk):
  • در یک بازار سنتی، شما به اپراتور پلتفرم اعتماد می‌کنید تا وجوه شما را نگه دارد و پرداخت‌ها را انجام دهد. در بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز، قراردادهای هوشمند به‌طور خودکار وجوه و پرداخت‌ها را بر اساس قوانین از پیش تعریف شده مدیریت می‌کنند و نیاز به واسطه مورد اعتماد را از بین می‌برند. وجوه در قرارداد هوشمند قفل می‌شوند و پرداخت‌ها بلافاصله پس از تسویه به‌طور خودکار اجرا می‌گردند.
• دسترسی و شمول جهانی:
  • هر کسی با اتصال به اینترنت می‌تواند به بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز دسترسی داشته باشد و در آن‌ها شرکت کند، بدون توجه به موقعیت مکانی، رتبه اعتباری یا دسترسی به نهادهای مالی سنتی. این امر مشارکت را برای مخاطبان جهانی فراهم کرده و «خرد جمعی» را غنی‌تر می‌کند.
• کارمزدهای کمتر (احتمالی):
  • اگرچه کارمزد گاز (Gas fees) در برخی بلاکچین‌های لایه ۱ می‌تواند بالا باشد، اما نبود واسطه‌های مالی سنتی و هزینه‌های جانبی آن‌ها می‌تواند در بلندمدت منجر به کاهش کارمزدهای معاملاتی شود، به‌ویژه با گسترش راهکارهای لایه ۲.
• قابلیت ترکیب‌پذیری با دیفای (DeFi Composability):
  • بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز می‌توانند به‌طور یکپارچه با سایر پروتکل‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi) ادغام شوند و ابزارهای مالی جدیدی ایجاد کنند. برای مثال، نتایج یک بازار پیش‌بینی می‌تواند باعث اجرای اقداماتی در پروتکل‌های وام‌دهی شود یا به عنوان وثیقه برای سایر مشتقات مورد استفاده قرار گیرد.

انتقال به بلاکچین، بازارهای پیش‌بینی را از پلتفرم‌های شرط‌بندی محدود به ابزارهای قدرتمند و متن‌باز برای تجمیع اطلاعات تبدیل می‌کند که پیامدهای قابل‌توجهی برای امور مالی، حکمرانی و فراتر از آن دارد.

اجزای کلیدی یک پلتفرم بازار پیش‌بینی غیرمتمرکز

ساخت یک بازار پیش‌بینی غیرمتمرکز شامل چندین جزء حیاتی است که برای اطمینان از عدالت، دقت و عملکرد با یکدیگر همکاری می‌کنند.

1. قراردادهای هوشمند: این‌ها ستون فقرات هر اپلیکیشن غیرمتمرکز (dApp) هستند. در بازارهای پیش‌بینی، قراردادهای هوشمند وظایف زیر را بر عهده دارند:
   • ایجاد بازار: تعریف رویداد، نتایج ممکن، معیارهای تسویه و کارمزدها.
   • منطق معاملاتی: مدیریت خرید و فروش قراردادهای نتایج، به‌روزرسانی قیمت‌ها و مدیریت نقدینگی.
   • مدیریت وجوه: نگهداری وجوه کاربران در امانت (Escrow) تا زمان تسویه بازار.
   • پرداخت‌ها: توزیع خودکار وجوه بین برندگان پس از بسته شدن بازار.
2. اوراکل‌ها (Oracles): این احتمالاً حیاتی‌ترین جزء برای اتصال دنیای واقعی به بلاکچین است. از آنجایی که بلاکچین‌ها ذتاً نمی‌توانند به اطلاعات خارج از زنجیره (Off-chain) دسترسی داشته باشند، برای ورود داده‌های قابل تأیید به قراردادهای هوشمند به اوراکل‌ها متکی هستند.
   • مسئله اوراکل: چگونه یک سیستم غیرمتمرکز می‌تواند «حقیقت» نتیجه یک رویداد را بدون تکیه بر یک منبع متمرکز بداند؟
   • شبکه‌های اوراکل غیرمتمرکز: راهکارهایی مانند چین‌لینک (Chainlink) یا شبکه‌های اوراکل سفارشی از مکانیسم‌های مختلفی برای اطمینان از فیدهای داده قابل اعتماد و ضد دستکاری استفاده می‌کنند. این‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
     • تجمیع منابع متعدد: جمع‌آوری داده‌ها از چندین منبع مستقل.
     • مکانیسم‌های استیکینگ (Staking): اوراکل‌ها وثیقه می‌گذارند که در صورت ارائه داده‌های نادرست، جریمه (Slash) می‌شوند.
     • سیستم‌های شهرت: اوراکل‌ها در طول زمان بر اساس دقت خود شهرت کسب می‌کنند.
     • داوری توسط انسان: پلتفرم‌هایی مانند Kleros یا سیستم توکن REP در Augur از انگیزه‌های اقتصادی و اجماع جمعی برای حل نتایج مبهم یا اختلافات استفاده می‌کنند.
3. تأمین نقدینگی (Liquidity Provision): برای اینکه یک بازار به‌طور کارآمد عمل کند، باید نقدینگی کافی وجود داشته باشد، به این معنی که وجوه کافی برای کاربران فراهم باشد تا بتوانند به راحتی قراردادها را بدون تأثیر قابل‌توجه بر قیمت خرید و فروش کنند.
   • بازارسازهای خودکار (AMMs): بسیاری از بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز از مدل‌های AMM (مشابه Uniswap) استفاده می‌کنند که در آن تأمین‌کنندگان نقدینگی (LPs) وجوه خود را در یک استخر واریز می‌کنند. این استخرها معاملات را تسهیل کرده و تأمین‌کنندگان نقدینگی بخشی از کارمزدهای تراکنش را به عنوان پاداش دریافت می‌کنند.
   • دفتر سفارشات (Order Books): برخی پلتفرم‌ها از مدل‌های سنتی دفتر سفارش استفاده می‌کنند، اما این‌ها اغلب به بازارسازهای فعال‌تری نیاز دارند.
4. رابط کاربری (UI): در حالی که بخش پشتیبان (Backend) غیرمتمرکز است، یک رابط کاربری ساده برای پذیرش گسترده ضروری است. این شامل داشبوردهایی برای مشاهده بازارهای فعال، رابط‌های معاملاتی، ادغام کیف پول و ابزارهایی برای ایجاد بازار است.
5. حل اختلاف (Dispute Resolution): حتی با وجود شبکه‌های اوراکل قوی، ممکن است رویدادهای مبهم یا گزارش‌های مخرب رخ دهد. پلتفرم‌های بازار پیش‌بینی اغلب مکانیسم‌هایی برای به چالش کشیدن گزارش‌های اوراکل دارند، که معمولاً شامل موارد زیر است:
   • سیستم‌های چالش‌گر: کاربران می‌توانند برای اعتراض به یک نتیجه، وجوهی را استیک کنند.
   • دادگاه‌های غیرمتمرکز: پروژه‌هایی مانند Kleros یک سیستم هیئت منصفه غیرمتمرکز برای داوری در اختلافات ارائه می‌دهند.
   • استیکینگ توکن بومی: برخی پلتفرم‌ها از توکن‌های بومی خود (مانند REP در Augur) برای حل اختلاف استفاده می‌کنند، جایی که دارندگان توکن درباره نتیجه واقعی رأی می‌دهند.

این اجزا در کنار هم سیستمی قدرتمند و انعطاف‌پذیر برای تجمیع احتمالات به صورت غیرمتمرکز ایجاد می‌کنند.

مزایا و موارد استفاده بالقوه

فراتر از شرط‌بندی ساده، بازارهای پیش‌بینی مزایای عمیقی دارند و مجموعه‌ای از کاربردهای نوآورانه را پیش روی ما قرار می‌دهند.

• تجمیع برتر اطلاعات:
  • تحقیقات نشان داده است که بازارهای پیش‌بینی اغلب در پیش‌بینی دقیق نتایج، به‌ویژه برای رویدادهایی با متغیرهای نامشخص، بهتر از پیش‌بینی‌های کارشناسان، نظرسنجی‌ها و پیمایش‌های سنتی عمل می‌کنند.
  • آن‌ها احتمالات پویا و لحظه‌ای ارائه می‌دهند که با در دسترس قرار گرفتن اطلاعات جدید تعدیل می‌شوند و هوش جمعی تمامی شرکت‌کنندگان را منعکس می‌کنند.
• مدیریت ریسک و پوشش ریسک (Hedging):
  • کسب‌وکارها می‌توانند از بازارهای پیش‌بینی برای پوشش ریسک در برابر خطرات مختلف آینده استفاده کنند. به عنوان مثال، یک شرکت واردات/صادرات می‌تواند در برابر نوسانات ناگهانی ارز یا یک شرکت هواپیمایی در برابر افزایش غیرمنتظره قیمت سوخت پوشش ریسک ایجاد کند.
  • افراد می‌توانند در برابر شاخص‌های اقتصادی خاص، تغییرات سیاست‌گذاری یا حتی رویدادهای شخصی زندگی خود (اگرچه این مورد نگرانی‌های حریم خصوصی را به همراه دارد) پوشش ریسک ایجاد کنند.
• حکمرانی غیرمتمرکز و دائو (DAOs):
  • سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAOs) می‌توانند از بازارهای پیش‌بینی برای سنجش افکار جامعه درباره پیشنهادات پیش از رأی‌گیری رسمی یا برای پیش‌بینی موفقیت برخی ابتکارات استفاده کنند.
  • این روشی دقیق‌تر و با انگیزه‌های مالی قوی‌تر برای نظرسنجی نسبت به رأی‌گیری ساده فراهم می‌کند.
• تحقیقات بازار و تولید داده:
  • قیمت‌ها در بازارهای پیش‌بینی، داده‌های ارزشمند و لحظه‌ای درباره انتظارات جمعی در حوزه‌های مختلف ارائه می‌دهند. این داده‌ها برای اقتصاددانان، تحلیلگران سیاسی، کسب‌وکارها و پژوهشگران بسیار ارزشمند است.
  • آن‌ها می‌توانند بینش‌هایی درباره روندهای مصرف‌کننده، چشم‌اندازهای سیاسی، پیشرفت‌های علمی و موارد دیگر ارائه دهند.
• نوسان‌گیری و سرگرمی:
  • برای معامله‌گران، بازارهای پیش‌بینی یک کلاس دارایی جدید برای نوسان‌گیری روی رویدادهای آینده فراهم می‌کنند و سبد دارایی آن‌ها را فراتر از ابزارهای مالی سنتی متنوع می‌سازند.
  • برای عموم مردم، این بازارها می‌توانند راهی جذاب و فکری برای تعامل با رویدادهای جاری، ورزش و سیاست باشند.

چالش‌ها و انتقادات

علیرغم پتانسیل بالای آن‌ها، بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز با موانعی روبرو هستند که باید برای پذیرش گسترده‌تر برطرف شوند.

• محدودیت‌های نقدینگی:
  • بازارهای جدید یا تخصصی ممکن است در جذب نقدینگی کافی با مشکل مواجه شوند، که منجر به اختلاف قیمت خرید و فروش (اسپرد) زیاد و تأثیر شدید بر قیمت در معاملات بزرگ می‌شود. این امر می‌تواند باعث دلسردی شرکت‌کنندگان و مانع از کشف دقیق قیمت شود.
• مسئله اوراکل (بازنگری):
  • اگرچه شبکه‌های اوراکل غیرمتمرکز ریسک‌ها را کاهش می‌دهند، اما خطاناپذیر نیستند. یک حمله پیچیده به شبکه اوراکل همچنان می‌تواند منجر به تسویه نادرست بازار و از بین رفتن اعتماد کاربران شود. تضمین غیرمتمرکز بودن، قابلیت اطمینان و امنیت اوراکل‌ها همچنان در اولویت است.
• ابهام رگولاتوری و طبقه‌بندی قانونی:
  • یکی از بزرگترین چالش‌ها، ابهام در قوانین است. آیا قراردادهای بازار پیش‌بینی قمار محسوب می‌شوند؟ آیا آن‌ها اوراق بهادار هستند یا کالا؟ پاسخ در هر حوزه قضایی متفاوت است و چشم‌انداز حقوقی پیچیده‌ای ایجاد می‌کند. چارچوب‌های رگولاتوری شفاف برای رشد و مشروعیت این بازارها ضروری است.
• دستکاری و معاملات نهانی (Insider Trading):
  • اگرچه شفافیت کمک می‌کند، اما بازیگران بزرگ ممکن است سعی کنند قیمت‌های بازار را دستکاری کنند، به‌ویژه در بازارهای کم‌عمق. احتمال «معاملات نهانی» (جایی که افراد با اطلاعات خصوصی سود می‌برند) نیز مایه نگرانی است، اگرچه باور عمومی بر این است که بازارهای پیش‌بینی به سرعت چنین اطلاعاتی را در قیمت‌ها جذب می‌کنند.
• تجربه کاربری (UX) و پیچیدگی:
  • برای کاربران معمولی کریپتو، چه برسد به مخاطبان عام، تعامل با dAppها، مدیریت کیف پول، درک کارمزد گاز و پیمایش در رابط‌های بازار می‌تواند پیچیده باشد. ساده‌سازی تجربه کاربری برای پذیرش گسترده‌تر حیاتی است.
• کارمزد گاز و مقیاس‌پذیری:
  • در برخی بلاکچین‌های لایه ۱، هزینه تراکنش‌ها می‌تواند انجام معاملات مکرر را در بازارهای پیش‌بینی غیر‌اقتصادی کند، به‌ویژه برای مبالغ کوچک. راهکارهای مقیاس‌پذیری (لایه‌های ۲) برای بهبود تجربه کاربری و کاهش هزینه‌ها حیاتی هستند.

آینده بازارهای پیش‌بینی در وب۳ (Web3)

مسیر بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز در اکوسیستم وب۳ به سمت یکپارچگی، پیچیدگی و دسترسی بیشتر میل می‌کند.

1. افزایش مقیاس‌پذیری و کاهش هزینه‌ها: توسعه و پذیرش مداوم راهکارهای لایه ۲ (مانند Optimism، Arbitrum، zkSync و Polygon) به‌طور چشمگیری هزینه‌های تراکنش را کاهش و سرعت را افزایش داده و بازارهای پیش‌بینی را برای کاربران عادی و معاملات کوچک‌تر بهینه کرده است.
2. شبکه‌های اوراکل قدرتمندتر: نوآوری‌های مستمر در خدمات اوراکل غیرمتمرکز، شامل منابع داده متنوع‌تر، مکانیسم‌های پیشرفته حل اختلاف و امنیت اقتصادی-کریپتویی قوی‌تر، اعتماد به نتایج بازار را دوچندان خواهد کرد.
3. ادغام عمیق‌تر با دیفای: نتایج بازارهای پیش‌بینی می‌تواند به ورودی‌های اساسی برای سایر ابزارهای دیفای تبدیل شود. تصور کنید:
   • پروتکل‌های وام‌دهی که نرخ بهره را بر اساس پیش‌بینی‌های بازار از تورم تنظیم می‌کنند.
   • بازارهای مشتقات که مستقیماً بر اساس احتمالات بازارهای پیش‌بینی ساخته شده‌اند.
   • محصولات بیمه‌ای که به‌طور خودکار بر اساس تسویه یک بازار، خسارت پرداخت می‌کنند.
4. بازارهای تخصصی عمودی: انتظار می‌رود بازارهای پیش‌بینی در حوزه‌های بسیار تخصصی گسترش یابند، مانند:
   • تأمین مالی تحقیقات علمی: پیش‌بینی موفقیت پیشنهادات پژوهشی برای تخصیص بودجه.
   • ابتکارات اقلیمی: پیش‌بینی تأثیر سیاست‌های زیست‌محیطی.
   • ورزش‌های الکترونیک (Esports): گسترش به فراتر از ورزش‌های سنتی و ورود به دنیای رو به رشد بازی‌های رقابتی.
5. بهبود تجربه کاربری: با بلوغ اکوسیستم وب۳، رابط‌های کاربری بصری‌تر شده و بسیاری از پیچیدگی‌های زیرساختی بلاکچین را از دید کاربر پنهان می‌کنند. این امر سد ورود برای کاربران سنتی را از میان خواهد برد.
6. وضوح رگولاتوری (در نهایت): با درک بهتر رگولاتورها از این فناوری و مزایای آن، ممکن است چارچوب‌های قانونی مشخص‌تری ظهور کنند که قطعیت لازم را برای توسعه‌دهندگان و شرکت‌کنندگان فراهم کند.

بازارهای پیش‌بینی غیرمتمرکز چیزی فراتر از یک کاربرد خاص هستند؛ آن‌ها ابزارهای قدرتمندی برای تجمیع اطلاعات، مدیریت ریسک و به احتمال زیاد، پارادایم جدیدی برای تصمیم‌گیری جمعی محسوب می‌شوند. با تکامل فناوری بلاکچین، نقش آن‌ها در شکل‌دهی به آینده‌ای شفاف‌تر و کارآمدتر برای اطلاعات، به رشد خود ادامه خواهد داد.