در حالی که HSBC، لویدز و جیپی مورگان همگی به سپردههای توکنشده در شبکه کانتون متعهد شدهاند، برنهارد السنر، مدیر ارشد محصول در Digital Asset، توضیح میدهد که چرا این ابزار از نظر ساختاری با استیبلکوینها متفاوت است و چگونه معماری کانتون ریسک پل را به جای صرفاً مدیریت آن، از بین میبرد.
بازار سپردههای توکنشده در حال شتابگیری است. HSBC یک پایلوت شبیهسازی انتشار و تسویه اتمی سرویس سپرده توکنشده خود را در شبکه کانتون تکمیل کرده است. بانک لویدز سپردههای استرلینگ توکنشده را در کانتون صادر کرده و از آنها برای خرید یک گیلت توکنشده از آرچکس استفاده کرده است. واحد Kinexys جیپی مورگان در حال آوردن JPM Coin به صورت بومی به کانتون در یکپارچهسازی تدریجی در طول سال 2026 است. پشت هر سه این توافقات، شرکت Digital Asset، خالق شبکه کانتون قرار دارد که به گزارش crypto.news، این شبکه را به عنوان تنها بلاکچین لایه یک عمومی معرفی میکند که به طور خاص برای امور مالی نهادی ساخته شده و حریم خصوصی قابل تنظیم، قابلیت ترکیبپذیری اتمی و انطباق با مقررات را در یک لایه زیرساختی واحد ترکیب میکند.
برنهارد السنر، مدیر ارشد محصول در Digital Asset، به crypto.news گفت که این تمایز اساسی است و هر چیز دیگری را در مورد نحوه عملکرد این ابزار هدایت میکند. السنر گفت: «سپردههای توکنشده یک نمایش دیجیتالی از یک سپرده بانکی تجاری در یک بلاکچین یا پلتفرم DLT دیگر هستند. برخلاف بسیاری دیگر از داراییهای دیجیتال، این توکنها تعهد خود بانک به دارنده هستند و همان وضعیت قانونی یک پوند یا دلار موجود در یک حساب سپرده سنتی را دارند.» در مقابل، دارنده استیبلکوین یک بستانکار از یک صادرکننده خصوصی است که به مجموعهای از داراییهای ذخیره دسترسی دارد. دارنده دارایی رپ شده (wrapped asset) به یکپارچگی قرارداد رپ و هر ترتیبات حضانتی که پشت آن قرار دارد، متکی است. دارنده سپرده توکنشده یک سپردهگذار است، با الزامات سرمایهای، نظارت، KYC و AML که از بانک به ارث میبرد و در اکثر حوزههای قضایی، بیمه سپرده دارد. السنر گفت: «برای مدیریت نقدینگی نهادی، این تفاوت بین ابزاری است که میتوانید سرمایه در گردش را در آن پارک کنید و ابزاری که فقط میتوانید از طریق آن مسیردهی کنید.» DTCC قبلاً کانتون را برای توکنسازی اوراق خزانهداری ایالات متحده انتخاب کرده است، که السنر آن را به عنوان تبدیل سپردههای توکنشده به بخش نقدی طبیعی توصیف میکند که تسویه حساب واقعی اتمی تحویل در برابر پرداخت (DvP) را بین داراییهای تنظیمشده و پول بانکی تنظیمشده امکانپذیر میسازد.
تمایز بین این دو ابزار به معنای دشمنی آنها نیست. السنر در این مورد صریح است: استیبلکوینها برای دسترسی و نقدینگی بهینهسازی شدهاند، در حالی که سپردههای توکنشده برای یکپارچگی ترازنامه و قطعیت نظارتی بهینهسازی شدهاند. او گفت: «اگرچه این داراییها دارای تفاوتهایی هستند، مهم است که به یاد داشته باشیم که آنها مکمل یکدیگرند.» «ما انتظار داریم که سپردههای توکنشده در کنار استیبلکوینها و سایر داراییهای دیجیتال مورد استفاده قرار گیرند، زیرا موسسات تعیین میکنند که کدام ابزار با کدام جریان کاری مطابقت دارد.» حریم خصوصی و قابلیت ترکیبپذیری بومی کانتون چیزی است که این همزیستی را در سطح زیرساخت ممکن میسازد. در کانتون، یک سپرده توکنشده به عنوان یک تعهد بانکی مستقیم و تنظیمشده عمل میکند، به این معنی که یک ادعای رپ شده، یک تعهد (IOU) یا یک ابزار حامل جداگانه نیست. هرگز از چارچوب قانونی و عملیاتی که تحت آن صادر شده، خارج نمیشود. این همان چیزی است که به موسسات اطمینان میدهد تا از آن برای سرمایه در گردش استفاده کنند، نه فقط برای مسیردهی. همانطور که crypto.news پیگیری کرده است، ناوین ماللا از جیپی مورگان توکنهای سپرده را به عنوان «یک جایگزین عملی و بازدهده» برای موسساتی توصیف کرد که خواهان سرعت و امنیت بدون ترک سیستم بانکی هستند، توصیفی که دقیقاً با آنچه السنر به عنوان پیشنهاد ارزش نهادی این ابزار توضیح میدهد، همسو است.
سوال قابلیت همکاری (interoperability) جایی است که معماری کانتون مهمترین ادعای تجاری خود را مطرح میکند. السنر فقدان قابلیت همکاری را نه به عنوان یک مشکل فنی، بلکه به عنوان یک مانع ساختاری برای مقیاسپذیری معنادار تلقی میکند. او گفت: «قابلیت همکاری برای پذیرش نهادی کاملاً حیاتی است، در غیر این صورت این داراییها در سیلوهای تکهتکه شده محبوس خواهند ماند و قادر به دستیابی به مقیاس معنادار نخواهند بود.» «دارایی که نمیتواند فراتر از پلتفرم بومی خود حرکت کند، نمیتواند تامین مالی شود، دوباره استفاده شود یا در جریانهای کاری مالی گستردهتر ادغام شود.» به گفته السنر، اکثر پیادهسازیهای فعلی DvP به اتمیسیته واقعی دست نمییابند، زیرا تسویه حساب معمولاً به واسطهها، پیشتامین مالی یا فرآیندهای متوالی بین سیستمها متکی است که باعث ایجاد تأخیر و ریسک باقیمانده میشود. در کانتون، بخش اوراق بهادار و بخش نقدی میتوانند در یک تراکنش اتمی واحد در دو برنامه مختلف بدون هیچ پلی در وسط تسویه شوند. السنر گفت: «ریسک تسویه حساب مدیریت نمیشود. بلکه در سطح زیرساخت از بین میرود.» پایلوت HSBC دقیقاً همین را نشان داد و تسویه اتمی سپردههای توکنشده در برابر سایر داراییهای دیجیتال را بدون اینکه توکن از چارچوب نهادی صادرکننده خود خارج شود، شبیهسازی کرد. همانطور که crypto.news مستند کرده است، کانتون در سال 2026 روزانه بیش از 350 میلیارد دلار ارزش توکنشده را پردازش میکند، و DTCC، Digital Settlement House از LSEG و اکنون جیپی مورگان همگی آن را به عنوان زیرساخت اصلی تسویه حساب خود انتخاب کردهاند.
السنر گفت که او انتظار دارد سپردههای توکنشده و استیبلکوینها به موازات یکدیگر به گسترش خود ادامه دهند، زیرا جریانهای کاری نهادی مختلف تعیین میکنند که کدام ابزار با توجه به مزایا و معایبش، مناسبتر است.
