استارک‌ور (StarkWare) آنچه را که «قوی‌ترین» نقشه راه پسا-کوانتومی دنیای کریپتو توصیف کرد، منتشر ساخت. این نقشه راه یک برنامه سه‌مرحله‌ای برای کوانتوم-آماده‌سازی (quantum-ready) استارک‌نت (Starknet) از طریق جایگزینی وابستگی‌های باقیمانده به منحنی بیضوی (elliptic-curve) و معرفی ابزارهای مهاجرت برای قراردادهای موجود را مشخص می‌کند.

این پیشنهاد بر مبنای چیزی استوار است که استارک‌ور آن را «مزیت معماری» استارک‌نت نامیده، با اثبات‌های STARK با دانش صفر (zero-knowledge STARK proofs) که بر رمزنگاری مبتنی بر هش (hash-based cryptography) متکی هستند و به گفته این شرکت، ذاتاً از نظر پسا-کوانتومی (post-quantum) امن هستند.

طبق بیانیه‌ای که سه‌شنبه با The Block به اشتراک گذاشته شد، استارک‌ور اعلام کرد که این طرح می‌تواند شبکه را ظرف چند ماه کوانتوم-آماده کند.

بر اساس این بیانیه، فاز اول نقشه راه شامل جایگزینی هشینگ پدرسن (Pedersen hashing) با BLAKE2 در تعهدات وضعیت (state commitments)، آدرس‌های قرارداد و پیکربندی شبکه است، ضمن اینکه امضاهای اجماع پسا-کوانتومی مانند Falcon-512 را نیز معرفی می‌کند.

فاز دوم بر ابزارهای مهاجرت برای قراردادهای قدیمی (legacy contracts) تمرکز دارد، در حالی که فاز نهایی به وابستگی‌های خارجی می‌پردازد که همچنان به اتریوم (Ethereum) مرتبط هستند، از جمله فراخوانی‌های سیستمی بریج (bridge syscalls) و در دسترس بودن داده‌های بلاک (blob data availability)، که به گذار پسا-کوانتومی خود اتریوم وابسته است.

الی بن‌ساسون (Eli Ben-Sasson)، مدیر عامل استارک‌ور، گفت: «این سند می‌گوید: این‌گونه است که ما آن را برای استارک‌نت انجام خواهیم داد. این مسیر ما برای تبدیل استارک‌نت به پناهگاهی امن برای وجوه است، هر آنچه کوانتوم به همراه آورد. و مفهوم ضمنی این است که اگر ما می‌توانیم با بهره‌گیری از این رمزنگاری آن را انجام دهیم، پس هر کس دیگری نیز می‌تواند با انتخاب رمزنگاری صحیح آن را انجام دهد.»

آمادگی صنعت

بن‌ساسون اظهار داشت که ابزارهای رمزنگاری لازم برای ایمن‌سازی دارایی‌های دیجیتال در برابر تهدیدات کوانتومی از قبل وجود دارند و استدلال کرد که آسیب‌پذیری‌های باقی‌مانده ناشی از عدم اقدام خواهد بود، نه محدودیت‌های فنی.

او افزود که هر کلید کریپتو می‌تواند محافظت شود اگر تغییرات لازم اجرا شوند و آنچه را که «سرسختی صنعت» در مورد مهاجرت پسا-کوانتومی توصیف کرد، مورد انتقاد قرار داد.

این مدیر همچنین اصطلاح «توهم بیضوی» (elliptical illusion) را ابداع کرد تا آنچه را که «اعتماد بی‌جا» به امن ماندن بلاک‌چین‌های مبتنی بر رمزنگاری منحنی بیضوی بدون تغییرات قابل توجه با پیشرفت محاسبات کوانتومی خواند، توصیف کند.

سیستم‌های منحنی بیضوی زیربنای امضاهای تراکنش و تأیید مالکیت در بیت‌کوین (Bitcoin)، اتریوم، سولانا (Solana) و بسیاری از زیرساخت‌های دیجیتالی گسترده‌ای هستند که امروزه استفاده می‌شوند.

این نقشه راه به دنبال یک تحول جداگانه در اوایل سال جاری منتشر شد، زمانی که آویهو موردخای لِوی (Avihu Mordechai Levy)، محقق استارک‌ور، پیشنهادی برای تراکنش‌های بیت‌کوین امن در برابر کوانتوم (quantum-safe Bitcoin transactions) منتشر کرد که بدون سافت فورک (soft fork) یا تغییر پروتکل اصلی بیت‌کوین عمل می‌کند.

این رویکرد که به QSB معروف است، مفروضات منحنی بیضوی را با ساختارهای مبتنی بر هش، از جمله امضاهای لامپورت (Lamport signatures)، جایگزین می‌کند. لِوی گزارش داد که این روش تحت مدل تهدید کوانتومی، مقاومت تقریباً 118 بیتی در برابر پیش‌تصویر دوم (second pre-image resistance) را به دست می‌آورد، در حالی که با محدودیت‌های اسکریپت موجود بیت‌کوین شامل 201 اپکد غیرپوش (non-push opcodes) و 10,000 بایت سازگار باقی می‌ماند.