اندی کانوینسکی، همبنیانگذار Perplexity AI و Databricks، معتقد است که گفتگوی ایمنی هوش مصنوعی یک مشکل دارد: از آن برای تمرکز قدرت استفاده میشود، نه برای جلوگیری از آسیب. او اوایل این هفته مقالهای منتشر کرد و استدلال خود را مطرح ساخت، با استفاده از Anthropic به عنوان شاهد اصلی.
موردی که او مطرح میکند، با تصمیمی آغاز میشود که Anthropic ظرف ۴۸ ساعت آن را لغو کرد. هنگامی که Anthropic در ۹ ژوئن Claude Fable 5 را عرضه کرد، پاراگرافی پنهان در کارت سیستم ۳۱۹ صفحهای آن افشا کرد که این مدل بهطور خودکار پاسخهای خود را برای هر کسی که مشکوک به آموزش یک هوش مصنوعی رقیب باشد، کاهش کیفیت خواهد داد.
محققان آن را کشف کردند. اینترنت واکنش خوبی نشان نداد.
Anthropic از تصمیم خود عقبنشینی کرد، اما برای کانوینسکی، این موضوع در تحلیل تصویر بزرگتر تفاوتی ایجاد نمیکند. او نوشت: «مشکل این نیست که Anthropic تصمیم بدی گرفت. مشکل این است که آنها فرض کردند این تصمیم را باید خودشان میگرفتند.»
مقاله او با عنوان "تمرکز قدرت در هوش مصنوعی یک خطر است، نه یک راهحل"، پس از Open Frontier، یک جلسه کاری که او از طریق موسسه غیرانتفاعی خود، Laude Institute، در Exploratorium سانفرانسیسکو در ۳۰ ژوئن برگزار کرد، منتشر شد. حدود ۱۰۰ محقق در این جلسه حضور داشتند.
https://t.co/9CPlzLzhs8
— Andy Konwinski (@andykonwinski) July 2, 2026
جنیفر چایس، رئیس دانشکده محاسبات، علم داده و جامعه در دانشگاه برکلی، به هیئت تامین مالی گفت که محققان برکلی "همگی بر اساس مدلهای چینی کار میکنند زیرا ما یک مدل مرزی باز غربی نداریم"—و اینکه پیامهای ایمنی از سوی OpenAI و Anthropic پیش از عرضه اولیه سهام آنها به منزله یک "کمپین ترس بسیار مؤثر" بود.
استدلال کانوینسکی این است که متمرکز کردن دسترسی، خطر را خنثی نمیکند؛ بلکه خطری متفاوت ایجاد میکند. هوش مصنوعی یک زیرساخت بنیادین است—در همان دستهبندی راهآهن، برق و اینترنت. آن فناوریها جامعه را حول محور هر کسی که لایه زیرین را کنترل میکرد، سازماندهی مجدد کردند. همین امر برای هوش مصنوعی نیز در حال وقوع است. جایگزین او: یک فضای مشترک تحقیقاتی با توان محاسباتی در مقیاس پیشرفته که به محققان برتر اجازه میدهد بدون نیاز به اجازه از یک آزمایشگاه خصوصی، به مرزهای دانش دست یابند.
یان لِکان، دانشمند ارشد سابق متا، بدون ابهام به مقاله کانوینسکی در X پاسخ داد. او در پست کانوینسکی پاسخ داد: "سالهاست که پیام مشابهی را منتشر میکنم. تمرکز قدرت در هوش مصنوعی و تمایل به کنترل، بزرگترین خطر هوش مصنوعی است."
Exactly. I've been disseminating a similar message for years.
The concentration of power in AI and the desire for control is by far the biggest danger of AI. It could lead to a few private companies and/or countries being in control of access to information, access to…
— Yann LeCun (@ylecun) July 3, 2026
او همچنین مقایسه تاریخی آمادهای داشت. لِکان نوشت: "این نوعی تاریکاندیشی قرون وسطایی است شبیه به ممنوعیت ۲۰۰ ساله استفاده از ماشین چاپ توسط امپراتوری عثمانی، بخشی برای حفظ کنترل بر عقاید، اما همچنین برای محافظت از صنف خوشنویسان و کاتبان."
پیشبینی لِکان در مورد سرانجام این وضعیت: "زیرساختها تمایل به باز بودن دارند. مدلهای بنیادی در حال تبدیل شدن به یک زیرساخت هستند و ناگزیر به کالاهای تجاری تبدیل خواهند شد. در بلندمدت، پول در لایه کاربرد است."
لِکان در اواخر سال ۲۰۲۵ از متا جدا شد و در مارس ۲۰۲۶، آزمایشگاههای AMI را در پاریس با ۱.۰۳ میلیارد دلار سرمایه اولیه راهاندازی کرد—پاسخ خود او به این سوال. این شرکت بر اساس مدلهای جهانی و معماری JEPA او فعالیت میکند، قصد دارد تحقیقات خود را متنباز کند و هیچ محصول تجاری برای سالها انتظار نمیرود.
