توبیاس آدریان، مدیر بخش پولی و بازارهای سرمایه صندوق بین‌المللی پول (IMF)، روز پنجشنبه گفت که تصمیمات سیاستی در مورد پول، زیرساخت‌های بازار و چارچوب‌های قانونی تعیین می‌کند که آیا توکن‌سازی (توکن‌سازی) سیستم مالی را تقویت می‌کند یا با مهاجرت دارایی‌ها به دفتر کل‌های دیجیتال مشترک، آن را تکه تکه می‌کند.

آدریان در پستی در وبلاگ صندوق بین‌المللی پول نوشت که این تغییر فراتر از پرداخت‌های سریع‌تر و دارایی‌های برنامه‌پذیر است و استدلال کرد که انتقال دارایی‌ها و بدهی‌های مالی به دفتر کل‌های مشترک، اجرا، تسویه و پاداش را به فرآیندهای همزمان و تحت کنترل نرم‌افزار فشرده می‌کند. 

او افزود که این گذار می‌تواند خطرات را در پلتفرم‌ها، کدها و ارائه‌دهندگان زیرساخت‌های بازار متمرکز کند، به جای اینکه این خطرات در ترازنامه‌های واسطه‌های سنتی باشد. 

بر اساس این گزارش، سه شکل از دارایی‌های تسویه در یک اقتصاد توکن‌سازی شده در حال ظهور هستند، از جمله سپرده‌های بانکی توکن‌سازی شده، استیبل‌کوین‌ها و ذخایر بانک مرکزی توکن‌سازی شده. 

آدریان گفت که سپرده‌های توکن‌سازی شده چارچوب‌های بانکی موجود را حفظ می‌کنند در حالی که تسویه اتمی و مدیریت کارآمدتر نقدینگی را امکان‌پذیر می‌سازند، اگرچه تسویه مستمر نیاز به پشتیبان‌های نقدینگی بلادرنگ را افزایش می‌دهد.

او نوشت که استیبل‌کوین‌ها قابلیت برنامه‌ریزی و دسترسی جهانی را فراهم می‌کنند اما برای حفظ برابری با سایر اشکال پول، به کیفیت ذخایر، نقدینگی بازار و انعطاف‌پذیری صادرکننده بستگی دارند. 

در مورد ذخایر بانک مرکزی توکن‌سازی شده، اقتصاددان صندوق بین‌المللی پول گفت که این ابزارها ریسک اعتباری را از دارایی‌های تسویه حذف می‌کنند اما از بانک‌های مرکزی می‌خواهند که زیرساخت‌های برنامه‌پذیر را فراتر از سیستم‌های پرداخت سنتی، اداره یا نظارت کنند.

تأثیر بر بانک‌ها و خطرات گسترده‌تر 

آدریان گفت که توکن‌سازی بانک‌ها را تغییر خواهد داد نه اینکه آنها را حذف کند. سپرده‌های توکن‌سازی شده می‌توانند پرداخت‌ها، تسویه مشتری و عملکردهای خزانه‌داری را در دفتر کل‌های مشترک ترکیب کنند، در حالی که وام‌دهی توکن‌سازی شده، پرداخت سود و الزامات وثیقه را در قراردادهای هوشمند تعبیه می‌کند و امکان نظارت مستمر بر ریسک را فراهم می‌آورد.

بر اساس این گزارش، بازارهای سرمایه نیز با تغییری مشابه روبرو هستند. اوراق بهادار توکن‌سازی شده انتشار، معامله، تسویه، نگهداری و انطباق را در گردش کارهای یکپارچه ترکیب می‌کنند و ریسک طرف مقابل را کاهش می‌دهند در حالی که تقاضاهای نقدینگی مستمر و الزامات مارجین خودکار را افزایش می‌دهند.

آدریان نوشت: «بازارهای وثیقه‌دار ممکن است از اولین ذینفعان باشند.» «دارایی‌های با کیفیت بالا را می‌توان به سرعت و در سراسر پلتفرم‌ها بسیج کرد. اما زمانی که زیرساخت به قطب اصلی تبدیل شود، نقص در حاکمیت به رویدادهای سیستمی تبدیل می‌شود.»

این گزارش بیان کرد که دفتر کل‌های مشترک مجاز می‌توانند فعالیت را در پلتفرم‌های کمتری متمرکز کنند، نقدینگی و کارایی عملیاتی را بهبود بخشند، در حالی که اهمیت امنیت سایبری، تاب‌آوری و مدیریت بحران را افزایش می‌دهند. آدریان همچنین قابلیت همکاری را به عنوان یک نیاز حیاتی شناسایی کرد و خاطرنشان کرد که پیوندهای ضعیف بین پلتفرم‌ها می‌توانند نقدینگی را به دام بیندازند و خطرات را در سراسر سیستم مالی دوباره وارد کنند.

آدریان افزود که تسویه فوری و شبانه‌روزی ساختارهای بازار موجود که حول چرخه‌های کاری روزانه ساخته شده‌اند را به چالش می‌کشد و ممکن است به پشتیبان‌های نقدینگی نیاز داشته باشد که قادر به فعالیت مستقیم بر روی زیرساخت‌های توکن‌سازی شده باشند. 

این گزارش اضافه کرد که چارچوب‌های نظارتی باید فراتر از نهادها به خود قراردادهای هوشمند گسترش یابند، در حالی که سیستم‌های حقوقی باید حقوق مالکیت، نهایی بودن تسویه و استانداردهای قضایی را روشن کنند.

آدریان گفت که برای اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه، توکن‌سازی می‌تواند هزینه پرداخت‌های برون‌مرزی را کاهش داده و دسترسی به بازار را بهبود بخشد، اما در صورت استفاده گسترده‌تر از استیبل‌کوین‌های جهانی صادر شده توسط بخش خصوصی، می‌تواند حرکت سرمایه و جایگزینی ارز را نیز تسریع کند. این گزارش خاطرنشان کرد که چارچوب‌های داخلی قوی و هماهنگی بین‌المللی همچنان محافظ‌های ضروری هستند.