در زیر نسخه خلاصه‌شده گزارش «بررسی عمیق آینده مسیریابی نقدینگی درون‌زنجیره‌ای» از The Block Research آمده است. نسخه کامل PDF این گزارش از اینجا قابل دسترسی است.

در یک بازار درون‌زنجیره‌ای تکه‌تکه شده، بهترین اجرا دیگر با پایبندی به یک پلتفرم واحد تضمین نمی‌شود. نقدینگی که زمانی در چند مکان محدود وجود داشت، اکنون هزاران استخر و مجموعه‌ای رو به رشد از پلتفرم‌های DEX را در شبکه‌های متعدد در بر می‌گیرد که هر کدام قیمت‌ها و عمق نقدینگی متفاوتی ارائه می‌دهند. این تکه‌تکه شدن، یک مبادله ساده توکن را به یک مشکل پیچیده جستجو و بهینه‌سازی تبدیل می‌کند.

تجمیع‌کننده‌های DEX برای رفع این پیچیدگی و ارائه بهترین گزینه به کاربران وجود دارند. از نظر مفهومی، آنها همان نقشی را بازی می‌کنند که یک موتور جستجوی پرواز ایفا می‌کند. به جای مجبور کردن کاربران به بررسی پلتفرم‌ها به صورت تک به تک، یک تجمیع‌کننده بازار را اسکن کرده و مسیری را ارائه می‌دهد که کیفیت اجرای واقعی را به حداکثر می‌رساند. با گسترش فعالیت‌های درون‌زنجیره‌ای و ادامه تکه‌تکه شدن نقدینگی، تجمیع‌کننده‌ها دیگر صرفاً یک امکان رفاهی نیستند؛ آنها به طور فزاینده‌ای به لایه دسترسی پیش‌فرض برای معاملات کارآمد درون‌زنجیره‌ای تبدیل می‌شوند.

از نظر مکانیکی، یک تجمیع‌کننده دستور کاربر مانند «مبادله X توکن A برای حداقل Y توکن B» را گرفته و آن را به یک برنامه اجرایی تبدیل می‌کند. برای انجام این کار، تجمیع‌کننده‌ها به دو مؤلفه زیرساختی اصلی تکیه می‌کنند: یک موتور مسیریابی و یک لایه حفاظت از تراکنش.

موتور مسیریابی، سیستم تصمیم‌گیری اصلی تجمیع‌کننده است. وظیفه آن یافتن مقرون‌به‌صرفه‌ترین راه برای تامین نقدینگی در پلتفرم‌های درون‌زنجیره‌ای و تکمیل معامله است. این کار را از طریق دو وظیفه که به شدت به هم مرتبط هستند، انجام می‌دهد.

اولین مورد، مسیر‌یابی (pathfinding) است که مسیرهای مبادله ممکن، از جمله مسیرهای چند-گام (multi-hop)، را برای شناسایی یک مسیر کارآمد تحت شرایط نقدینگی فعلی جستجو می‌کند. این کار از نظر محاسباتی دشوار است زیرا فضای جستجو با تعداد پلتفرم‌ها و دارایی‌های واسط به سرعت رشد می‌کند، در حالی که محیط به طور مداوم با به‌روزرسانی وضعیت استخرها بلاک به بلاک تغییر می‌کند. 

دومین مورد، تقسیم سفارش (order splitting) است. حتی زمانی که یک پلتفرم واحد می‌تواند یک معامله را پر کند، ارسال یک سفارش بزرگ از طریق یک مسیر اغلب منجر به تأثیر قابل توجهی بر قیمت می‌شود. بنابراین، موتور مسیریابی سفارش را بین چندین منبع نقدینگی تقسیم می‌کند تا تأثیر کلی بر قیمت را کاهش دهد. با این حال، این کار بار بهینه‌سازی را افزایش می‌دهد زیرا مشکل مسیریابی هم شامل «کدام مسیرها» و هم «با چه نسبت‌هایی» تحت محدودیت‌های زمانی شدید می‌شود.

در حالی که موتور مسیریابی برای قیمت بهینه‌سازی می‌کند، لایه حفاظت از تراکنش بر حفظ آن ارزش در طول اجرا تمرکز دارد. این زیرساخت لغزش ناشی از جریان‌های خصمانه، به ویژه رفتارهای مبتنی بر MEV مانند حملات ساندویچی، را کاهش می‌دهد. مسئله اصلی این است که تراکنش‌های در انتظار در ممپول (mempool) عمومی هستند و به جستجوگران MEV فرصت می‌دهند تا معاملات را پیش‌دستی کرده و به هزینه کاربران، ارزش استخراج کنند.

بنابراین، تجمیع‌کننده‌ها نه تنها در یافتن یک مسیر جذاب روی کاغذ رقابت می‌کنند، بلکه در اینکه چگونه می‌توانند نتیجه اعلام شده را در شرایط واقعی به طور مداوم ارائه دهند، اغلب با محدود کردن نشت اطلاعات برای کاهش استخراج MEV، نیز رقابت می‌کنند. اینجاست که «بهترین قیمت» به «بهترین اسپرد مؤثر» تبدیل می‌شود و تجمیع‌کننده‌ها به جای یک ویژگی صرف رابط کاربری، شبیه به زیرساخت‌ها به نظر می‌رسند.

این مکانیسم‌ها مستقیماً به ساختار بازار وارد می‌شوند. تجمیع‌کننده‌ها فقط به کاربران کمک نمی‌کنند تا قیمت‌های بهتری پیدا کنند؛ آنها همچنین جریان سفارش را در بین پلتفرم‌ها هدایت می‌کنند، تعیین می‌کنند که کدام مدل‌های نقدینگی رقابتی باقی می‌مانند، و به عنوان نقطه دسترسی پیش‌فرض بین کاربران و پلتفرم‌ها عمل می‌کنند. با گذشت زمان، این امر قدرت چانه‌زنی را از DEXهای فردی دور کرده و به سمت تجمیع‌کننده‌هایی منتقل می‌کند که کنترل توزیع، هوش مسیریابی و قابلیت اطمینان اجرا را در دست دارند.

تجمیع‌کننده‌های اولیه عمدتاً شبیه بهترین روترها در یک زنجیره واحد بودند. آنها مجموعه محدودی از استخرها را مقایسه می‌کردند، مسیری را انتخاب می‌کردند و یک مبادله ساده درون‌زنجیره‌ای را اجرا می‌کردند. با تکه‌تکه شدن نقدینگی و تکامل طراحی DEX، مسیریابی به یک رشته بهینه‌سازی واقعی تبدیل شد که نیازمند پوشش گسترده‌تر پلتفرم‌ها، پشتیبانی بومی از مسیرهای چند-گام و مدیریت قوی‌تر ریسک اجرا، از جمله لغزش مرتبط با MEV بود. 

مسیر حرکت روشن است، حتی اگر پیاده‌سازی‌ها متفاوت باشند: تجمیع‌کننده‌ها از «انتخاب مسیر» به «سازماندهی اجرا» حرکت می‌کنند و دامنه کاری خود را از کشف قیمت به ارائه نتیجه گسترش می‌دهند.

اکنون مرز جدید، اجرای تفویض‌شده (delegated execution) است. به جای تعهد به مسیریابی ثابت از ابتدا، کاربران یک قصد را بیان می‌کنند، مثلاً «مبادله X توکن A برای حداقل Y توکن B»، و به حل‌کنندگان شخص ثالث اجازه می‌دهند تا برای انجام این کار رقابت کنند. این طراحی «قصد-محور» (intent-centric) به طور مؤثری مسیریابی و اجرا را به یک بازار رقابتی برون‌سپاری می‌کند، جایی که حل‌کنندگان نقدینگی را به صورت انعطاف‌پذیر تامین کرده و ریسک اجرای مرتبط را داخلی‌سازی می‌کنند، و بدین ترتیب کیفیت اجرا را در شرایط واقعی بهینه‌سازی می‌کنند.

این گزارش به بررسی چشم‌انداز در حال تحول مسیریابی نقدینگی درون‌زنجیره‌ای می‌پردازد و به تفصیل شرح می‌دهد که چگونه تجمیع‌کننده‌های DEX از ابزارهای ساده مقایسه قیمت به سازماندهندگان اجرایی پیچیده تبدیل شده‌اند.